παρέχεται από
ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΗΓΕΣΙΑ
ΓΕΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΕΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΕΣ
ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ
ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟ ΕΡΓΟ
ΠΡΟΚΗΡΥΞΕΙΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΩΝ
ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ
ΕΠΟΠΤΕΥΟΜΕΝΟΙ ΦΟΡΕΙΣ
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕ ΔΗΜΟΥΣ
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ » ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ » ΔΕΛΤΙΑ ΤΥΠΟΥ » Ομιλία Υφυπουργού ΠΕΚΑ, Γιάννη Μανιάτη, στην κοινή συνεδρίαση της Επιτροπής Εξωτερικών και Παραγωγής και Εμπορίου της Βουλής, με θέμα την αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου της χώρας
Ομιλία Υφυπουργού ΠΕΚΑ, Γιάννη Μανιάτη, στην κοινή συνεδρίαση της Επιτροπής Εξωτερικών και Παραγωγής και Εμπορίου της Βουλής, με θέμα την αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου της χώρας

Σχετική Παρουσίαση

Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θέλω να σας ευχαριστήσω για τη σημερινή κοινή συνεδρίαση των δύο Επιτροπών και, ξεκινώντας, πρέπει να πω πως θεωρώ ότι είναι χρέος όλων μας αυτός ο δημόσιος διάλογος, που έχει ξεκινήσει γύρω από τον ορυκτό πλούτο της χώρας και ιδιαίτερα γύρω από τους υδρογονάνθρακες, να γίνεται κυρίως και πρώτιστα στο Εθνικό Κοινοβούλιο με ενημέρωση της Εθνικής Αντιπροσωπείας και στη συνέχεια ασφαλώς και σε άλλα Fora και σε άλλους τόπους δημοσίων συζητήσεων. Αυτή, λοιπόν, τη στόχευση έρχεται να υπηρετήσει η σημερινή συνάντηση.

Θέλω να ξεκινήσω, δίνοντάς σας ένα γενικό περίγραμμα το πώς αντιλαμβανόμαστε τους άξονες της πολιτικής που θέλουμε να ασκήσουμε τόσο στο ζήτημα των υδρογονανθράκων, που κυρίως θα αναφερθούμε σήμερα, όσο και στα υπόλοιπα ζητήματα των άλλων ορυκτών πόρων της χώρας.

Έτσι, λοιπόν, έχουμε τρεις άξονες πολιτικής, με τους οποίους θα προσπαθήσουμε να διαμορφώσουμε τα μέτρα και τις δράσεις μας το επόμενο χρονικό διάστημα.

Ο πρώτος άξονας πολιτικής είναι η ανάδειξη, δηλαδή, ουσιαστικά και με απλά λόγια να βρούμε διαδικασίες και τρόπους να εντοπίσουμε, να αποκαλύψουμε και να αξιοποιήσουμε ορυκτούς πόρους της χώρας, τους οποίους μέχρι σήμερα είτε αγνοούσαμε είτε δεν είχαμε εκμεταλλευτεί. Στο πλαίσιο αυτού του πρώτου άξονα, έχει μεγάλη σημασία να είναι απολύτως σαφές προς όλες τις πλευρές ότι όλες οι διαδικασίες αξιοποίησης του συγκεκριμένου ορυκτού πλούτου, που κάθε φορά θα εντοπίζεται, θα γίνονται με απόλυτη διαφάνεια και με ανοιχτές δημόσιες διεθνείς διαγωνιστικές διαδικασίες. Εδώ, θέλω να κάνω μια ιδιαίτερη παρατήρηση: Πρέπει να σας πω ότι ο μεταλλευτικός κώδικας της χώρας, το βασικό κείμενο με το οποίο έχει προχωρήσει η πατρίδα μας τα τελευταία χρόνια σε παραχωρήσεις μεταλλείων, ορυχείων, υδρογονανθράκων κ.λπ., είναι του 1973. Η Ελλάδα, λοιπόν, τα τελευταία σαράντα χρόνια παραχωρεί για αξιοποίηση τον ορυκτό της πλούτο με ένα βασικό κείμενο ηλικίας 40 ετών. Αυτό λέει πολλά για το πόσα έχουμε να κάνουμε μπροστά μας. Επιπλέον, σε αυτόν τον πρώτο άξονα πολιτικής στόχευση είναι η μεγιστοποίηση των ωφελειών του ελληνικού δημοσίου.

Ο δεύτερος άξονας πολιτικής σχετίζεται με αυτό που μπορεί να ονομάσει κανείς - και το ονομάζει πλέον και η Ε.Ε. -  βιώσιμη αξιοποίηση των ορυκτών πόρων. Ουσιαστικά, δηλαδή, πώς μπορεί κανείς με προοπτικές μέλλοντος και ευφορίας να αξιοποιεί τον ορυκτό πλούτο, χωρίς να προχωρά σε ληστρικού χαρακτήρα παρεμβάσεις, κάτι που πολλές φορές επιδιώκουν οι εταιρείες που έχουν αναλάβει την εκμετάλλευση κοιτασμάτων, που ποτέ, όμως, δεν είναι προς όφελος του δημοσίου και ασφαλώς των πολιτών της χώρας στην οποία υπάρχουν τα κοιτάσματα. Στο πλαίσιο αυτού του δεύτερου άξονα πολιτικής, έχουμε ήδη δημοσιοποιήσει και δημοσιεύσει πριν αρκετούς μήνες τον καινούργιο κώδικα μεταλλευτικών και λατομικών εργασιών. Πρόκειται για ένα σημαντικό κείμενο, το οποίο περιγράφει στην πραγματικότητα όλες τις προϋποθέσεις και προδιαγραφές από τη μια για την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος και από την άλλη για τη λήψη μέτρων υγιεινής και ασφάλειας των εργαζομένων στους συγκεκριμένους χώρους.

 

Επιπλέον, υπάρχει σε εξέλιξη μια μεγάλη ευρωπαϊκού επιπέδου συζήτηση για λεγόμενη πρωτοβουλία VERHEUGEN. Είναι μια πρωτοβουλία που προσπαθεί να αξιοποιήσει με οριζόντιο τρόπο τους ορυκτούς πόρους της Ευρώπης σε συνθήκες αειφορίας και προστασίας του περιβάλλοντος.

Πριν λίγες μόλις εβδομάδες, δόθηκε στη δημοσιότητα ένα κείμενο Κανονισμού από τον Επίτροπο Ενέργειας στο πλαίσιο του Συμβουλίου Υπουργών Ενέργειας για την αυστηροποίηση των προδιαγραφών σε ευρωπαϊκό επίπεδο των off shore, των εξωχώριων γεωτρήσεων.

Ως αποτέλεσμα των τραγικών συμβάντων στον Κόλπο του Μεξικού λόγω της γνωστής γεώτρησης Deepwater Orizon της BP, όλη η Διεθνής Κοινότητα έχει ενεργοποιηθεί και η Ευρώπη είναι μπροστά στον αγώνα αυτό. Ήδη, έχουμε αρχίσει να συζητάμε ως Ευρώπη νέους αυστηρότερους Κανονισμούς. Μάλιστα, πριν λίγες μέρες συγκροτήσαμε μια Επιτροπή από στελέχη των αρμόδιων Υπουργείων και από επιστήμονες εμπειρογνώμονες, ώστε να πάμε και εάν βήμα πιο πέρα από όσα προβλέπει ο Ευρωπαϊκός Κανονισμός και ασφαλώς να συμμετάσχουμε ενεργά στην τελική διαμόρφωσή του.

Στο πλαίσιο αυτού του δεύτερου άξονα πολιτικής πρέπει να σας πω – και θα το δείτε στη συνέχεια – ότι λαμβάνεται ιδιαίτερη πρόνοια, ώστε ένα μέρος των εσόδων του Δημοσίου που κάθε φορά προκύπτουν να πηγαίνει στο Πράσινο Ταμείο ως ανταποδοτικό τέλος σε δράσεις προστασίας και αναβάθμισης του περιβάλλοντος της ευρύτερης περιοχής στην οποία έχουν εντοπιστεί κοιτάσματα.

O τρίτος άξονας πολιτικής είναι οι ωφέλειες αυτές να είναι κοινωνικά δίκαιες. Με τον όρο «κοινωνικά δίκαιες» θέλω να φέρω στο μυαλό σας κάτι που είμαι βέβαιος ότι το γνωρίζετε πολλοί από εσάς. Γνωρίζετε πολύ καλά ότι το Συνταξιοδοτικό Ταμείο της Νορβηγίας έχει αξιοποιήσει το σύνολο των εσόδων από την αξιοποίηση υδρογονανθράκων της Νορβηγίας τα τελευταία 40 χρόνια όχι σε τρέχουσες διαχειριστικές ή καταναλωτικές ανάγκες του Νορβηγικού Δημοσίου, αλλά αποκλειστικά και μόνο για να διαμορφώσει ένα από τα μεγαλύτερα funds. Ένα από τα μεγαλύτερα, δηλαδή, επενδυτικά ταμεία σε παγκόσμιο επίπεδο, το οποίο με βάση τις αρχές της ηθικής επιχειρηματικότητας επενδύει αποκλειστικά και μόνο  σε σοβαρές και σωστές δράσεις και, κυρίως, χρησιμοποιείται για τη διασφάλιση της βιωσιμότητας του ασφαλιστικού συστήματος της Νορβηγίας.

Για να κλείσουμε, λοιπόν, τους άξονες αυτούς που προσδιορίζουν την πολιτική μας, θα σας πω ότι υπάρχει συγκεκριμένη πια πρόνοια για τις ωφέλειες των τοπικών κοινωνιών. Με τον όρο «τοπική κοινωνία» δεν εννοούμε μόνο τον σημερινό Καλλικρατικό Δήμο, αλλά την ευρύτερη γεωγραφική περιοχή που είναι η περιφέρεια. Επομένως, μια περιφέρεια νομιμοποιείται και δικαιούται να έχει άμεσα, ορατά και μόνον για αυτήν αντισταθμιστικά οφέλη, όταν εντοπίζονται τέτοιοι άξονες.

Αυτό που υπάρχει αμέσως μετά είναι ένας χάρτης που δείχνει την απόλυτη ανυπαρξία της Ελλάδας κατά το παρελθόν μέχρι και σήμερα στο διεθνές πετρελαϊκό γίγνεσθαι.

Όλη η Μεσόγειος, θαλάσσιο και χερσαίο περιβάλλον, έχει εδώ και πάρα πολλά χρόνια διερευνηθεί και συνεχίζει να εξερευνείται. Το απόλυτο κενό, όμως, στη πραγματικότητα υπάρχει στην περιοχή της Ελλάδας και δεν χρειάζεται να τονίσω σχετικά με τα παράλια της Αδριατικής στην Ιταλία ή τη Βόρεια Αφρική (Λιβύη, Αίγυπτος), τις γειτονικές μας Τουρκία και Βουλγαρία, καθώς και  την Αλβανία που βρίσκεται πάνω από εμάς.

Εδώ θα σας δώσω μια τάξη μεγέθους. Τις τελευταίες δεκαετίες στην Ελλάδα έγιναν γύρω στις 180 γεωτρήσεις όταν στην γειτονική μας Αλβανία οι γεωτρήσεις, τα πηγάδια όπως τα ονομάζουν, είναι 2500. Αυτό φτάνει για να καταλάβουμε πόσο πίσω είμαστε ακόμα και από τις γειτονικές μας χώρες.

Το τοπίο στην Ελλάδα έχει διαμορφωθεί, περίπου, ως εξής. Λίγες γεωτρήσεις. Με βάση τα σημερινά επιστημονικά και τεχνικά δεδομένα ακόμη και από αυτές τις γεωτρήσεις που έχουν γίνει, μόλις το 15% ανταποκρίνεται στη σημερινή  τεχνογνωσία που έχει αποκτηθεί από τη διεθνή πετρελαϊκή βιομηχανία και από τους ερευνητές των αντίστοιχων Πανεπιστημίων.

Άρα, ακόμη και αυτές οι 180, περίπου, γεωτρήσεις που έχουμε στη χώρα μας, τα στοιχεία που μας δίνουν, το πληροφοριακό υλικό που είναι καταχωρισμένο στο Εθνικό Αρχείο Υδρογονανθράκων που έχει στη διάθεσή του το Ελληνικό Δημόσιο, είναι σε ένα ποσοστό μόλις 15% αξιοπιστίας.

Τέλος, θα πω ότι, κατά το παρελθόν, η σοβαρή προσπάθεια που έχει γίνει, αλλά με τις τότε δυνατότητες και τεχνογνωσία, στη χώρα μας, έχει βασικά μειονεκτήματα του ότι ποτέ δεν διερευνήθηκαν μεγάλα βάθη και ποτέ δεν διερευνήθηκαν γεωλογικά υψηλού ρίσκου σχηματισμοί.

Αυτό είναι, ήδη, νόμος του κράτους και αναφέρομαι κυρίως σε παρεμβάσεις που κάναμε με το ν. 4001/2011 τον Αύγουστο της φετινής χρονιάς. Πρώτον, δώσαμε τη δυνατότητα στο Ελληνικό Δημόσιο να μπορεί να προχωρήσει με τον διαγωνισμό της ανοιχτής πρόσκλησης, το open door ,δηλαδή,  με απλά λόγια, κάτι που δεν μπορούσαμε να κάνουμε στο παρελθόν.

 Όταν έχει παραχωρηθεί, κατά το παρελθόν, μια έκταση, ένα οικόπεδο, και για διαφόρους λόγους στο συγκεκριμένο οικόπεδο δεν προχώρησε η αξιοποίησή του, όπως για παράδειγμα υπαναχώρησε η εταιρεία, οι τεχνολογικές δυνατότητες δεν ήταν τέτοιες που να του επιτρέψουν να φθάσει μέχρι το συγκεκριμένο βάθος που έπρεπε, ή για άλλες προτεραιότητες, τότε το Δημόσιο χωρίς να προχωρήσει στη βαριά διαδικασία που είναι ο γύρος παραχωρήσεων, μπορεί να προχωρήσει με τη διαδικασία της ανοιχτής πρόσκλησης. Η ανοιχτή πρόσκληση περιλαμβάνει περιοχές και οικόπεδα τα οποία έχουν επιστραφεί για διαφόρους λόγους στο Ελληνικό Δημόσιο και μπορεί με ευέλικτη διαδικασία να τα ξαναπαραχωρήσει.

Επίσης, μια από τις παρεμβάσεις που κάναμε είναι ότι μεγεθύναμε την περιοχή που δίνεται για εκμετάλλευση. Η Ελλάδα  με βάση τον πολύ καλό νόμο 2289, αλλά, βέβαια, για το 1995, παραχωρούσε εκτάσεις στη στεριά της τάξης των 700 τ. χιλιομέτρων και στη θάλασσα λίγο μεγαλύτερες


Οι νέες εξελίξεις οι τεχνολογικές υποχρεώνουν τα κράτη να δίνουν μεγαλύτερες εκτάσεις, για να έχει και νόημα μια υψηλή επένδυση. Να σας δώσω ένα παράδειγμα, η Κύπρος παραχωρεί οικόπεδα έκτασης έως 50.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Στη δική μας νομοθεσία περάσαμε την έκταση στη θάλασσα να είναι έως 20.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα, σαφώς περισσότερη από αυτή που υπήρχε μέχρι πρόσφατα.

Στην επόμενη διαφάνεια που βλέπετε, πρέπει να σας πω ότι έχει ενδιαφέρον να προσδιορίσουμε και τα άλλα επιμέρους χαρακτηριστικά που μπορούν να ενυπάρχουν κατά την εκμετάλλευση  υδρογονανθράκων. Εδώ να σημειώσω κάτι. Η Ελλάδα δεν είχε τη δυνατότητα, που το είδατε στην προηγούμενη διαφάνεια, να προχωρήσει σε διαγωνισμούς για σεισμικές έρευνες, αυτό που στη συνέχεια θα σας δείξω και σε ένα συγκεκριμένο χάρτη. Να είμαστε ειλικρινείς μεταξύ μας για ένα πράγμα. Επειδή στη δημόσια συζήτηση και στο δημόσιο διάλογο που έχει ξεκινήσει, ορθά, νομίζω, το τελευταίο χρονικό διάστημα στη χώρα μας, ακούγονται  πράγματα που μερικές φορές συνιστούν απίστευτες υπερβολές, απολύτως ατεκμηρίωτες εκφράσεις και δημιουργούν ένα πλαίσιο μύθου, θέλω να τονίσω απολύτως ότι οφείλουμε να είμαστε προσγειωμένοι στο τι πρέπει να αναμένουμε από την αξιοποίηση το ορυκτού πλούτου της χώρας. Εδώ, να σας πω, ότι με βάση τη πρόβλεψη που κάναμε στο νόμο 4001/2011, τη δυνατότητα δηλαδή, της χώρας  να προχωρά σε σεισμικές έρευνες μη αποκλειστικής χρήσης και με αυτό που θα δούμε στη συνέχεια ότι ήδη προκηρύξαμε και δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, ο πρώτος διαγωνισμός που αφορά στο Ιόνιο και Νότια της Κρήτης, για πρώτη φορά, σε ένα χρόνο από σήμερα το αργότερο ουσιαστικά μέχρι το καλοκαίρι του 2012, επίσημα η Ελλάδα, η κοινωνία, η οικονομία, το δημόσιο, θα γνωρίζει απολύτως και με ακρίβεια στην περιοχή του Ιονίου και Νότια της Κρήτης εάν έχει, πού έχει και πόσους υδρογονάνθρακες έχει, ώστε να πάψει πια αυτή η συζήτηση η οποία πολλές φορές παρασύρει και τον απλό πολίτη, ο οποίος δε μπορεί να έχει τεκμηριωμένη  άποψη για τα δεδομένα που υπάρχουν.

Στην επόμενη διαφάνεια παρουσιάζουμε παρεμβάσεις φορολογικού ή «εισπρακτικού» χαρακτήρα που έχουμε κάνει. Μειώσαμε τον φόρο των εταιρειών που θα έρθουν να επενδύσουν στη χώρα από το 40% στο 20%. Πρέπει να σας πω ότι κάποιες από τις γειτονικές μας χώρες, που αντικειμενικά είναι ανταγωνίστριες στην προσέλκυση τέτοιου είδους επενδύσεων, έχουν και συντελεστή φορολόγησης 15%. Εμείς θεωρούμε, όμως, ότι με την μείωση αυτή του φορολογικού συντελεστή έχουμε εκτιμήσει – και η μέχρι τώρα εμπειρία μας έδειξε ότι μάλλον ήταν σωστό αυτό που εκτιμήσαμε – ότι το 20% είναι ένα επαρκές χαμηλό πλαίσιο φορολόγησης ώστε να προσελκυστούν και μικρομεσαίες και πολύ μεγάλες εταιρείες έρευνας πετρελαίου. Να προσθέσω, επίσης, τούτο, στο νόμο προβλέψαμε με το προχώρημα των εργασιών και την υπογραφή διαφόρων σταδίων συμβάσεων ανάμεσα στον κάθε φορά ανάδοχο από τη μία και από το ελληνικό δημόσιο από την άλλη, να μπορεί το δημόσιο να αρχίσει να εισπράττει χρήματα. Είναι αντιληπτό ότι έσοδα στο ελληνικό δημόσιο  μπορούν να έρθουν από τη στιγμή  που θα αρχίσει να βγαίνει το πρώτο βαρέλι πετρελαίου. Εμείς, όμως, αξιοποιώντας τη διεθνή εμπειρία έχουμε προβλέψει στο νόμο που υπάρχουν και «προεισπράξεις» από τις αντίστοιχες εταιρείες, για παράδειγμα στην περίπτωση που προχωρήσουμε στην πρώτη υπογραφή σύμβασης, να μπορεί το δημόσιο να διεκδικήσει και θα το ζητήσει στους διαγωνισμούς που θα κάνει, το λεγόμενο bonus υπογραφής. Δηλαδή, με το που ξεκινάμε θέλουμε ως ένα είδος προκαταβολής έσοδα για το ελληνικό δημόσιο. Και αυτό θα είναι και αυτό ένα από τα κριτήρια με τα οποία θα ανταγωνιστούν μεταξύ τους οι διεθνείς εταιρείες,  προκειμένου το ελληνικό δημόσιο να έχει τις μεγαλύτερες ωφέλειες και στο συντομότερο χρονικό διάστημα.

Εδώ να διευκρινίσω, γιατί αποτελεί επίσης ένα άλλο ζήτημα, που μπαίνει στο δημόσιο διάλογο, οτιδήποτε, μα οτιδήποτε γίνει ή υπογραφεί από το ελληνικό δημόσιο, θα έρθει για επικύρωση στη Βουλή των Ελλήνων. Άρα, διάφορα σενάρια περί διαφόρων είναι άνευ αντικειμένου, δεδομένου ότι πριν μπει η τελική υπογραφή οποιουδήποτε υπουργού, θα περάσει από τη Βουλή των Ελλήνων. Πρέπει να σας πω ότι η στόχευσή μας είναι να το κάνουμε αυτό και πριν φτάσουμε στα τελικά στάδια. Να γνωρίζει απολύτως το εθνικό κοινοβούλιο πώς προχωράμε.

Θα περάσω στο επόμενο θέμα που είναι ένα μεγάλο ζήτημα που απασχολεί όλους μας. Γνωρίζουμε όλοι πολύ καλά και έχουμε πειστεί ότι υπάρχουν σχετικά καλές προοπτικές για αξιοποίηση υδρογονανθράκων. Το μεγάλο ερώτημα είναι ότι είμαστε μία χώρα με εξαιρετικά ανεπτυγμένο τον τουρισμό, άρα κανείς δεν πρέπει να διανοηθεί ότι ο θαλάσσιος τουρισμός της χώρας, υπάρχει έστω και μία πιθανότητα, να υποστεί την ελάχιστη βλάβη από την ανάπτυξη της βιομηχανίας υδρογονανθράκων. Εδώ, να σας ενημερώσω ότι στο νόμο 4001/2011, έχουμε λάβει εξαιρετικές πρόνοιες προκειμένου να κάνουμε ότι είναι ανθρωπίνως δυνατό με βάση την αξιοποίηση των καλύτερων πρακτικών της παγκόσμιας εταιρείας, ώστε να μηδενίσουμε αν αυτό είναι δυνατό, τους κινδύνους ρύπανσης της θάλασσας της Ελλάδας, από πιθανό ατύχημα ή οποιουδήποτε είδους αστοχία. Πέρα από το ότι προβλέπουμε υψηλού επιπέδου εγγυητικές επιστολές και άλλες τέτοιες αντιδράσεις, φιλοδοξούμε και θα το κάνουμε πραγματικότητα, να πάμε ένα βήμα πιο πέρα, ακόμη και από τις αυστηρότερες προδιαγραφές που υπάρχουν τώρα σε παγκόσμιο επίπεδο, τις προδιαγραφές της Νορβηγίας. Και το λέω αυτό γιατί θέλω να είναι σαφές ότι η Ελλάδα έχει έναν παραπανίσιο λόγο πλην της μεγάλης ευαισθησίας του θαλάσσιου περιβάλλοντος που μας απασχολεί. Ο παραπανίσιος λόγος είναι η μεγάλη σεισμικότητα της χώρας μας. Άρα, γεωτρήσεις στη θάλασσα δεν μπορούν να γίνονται με προδιαγραφές, για παράδειγμα μόνο της Νορβηγίας ή μόνο των ΗΠΑ ή μόνο το τι προβλέπει ο κάθε φορά κανονισμός της Ε.Ε., πρέπει να γίνεται με ακόμη αυστηρότερες προδιαγραφές, δεδομένου ότι γίνεται σε μια εξαιρετικά σεισμογενή περιοχή. Και σε αυτή την κατεύθυνση έχουμε επίσης συγκροτήσει αντίστοιχη επιτροπή.

Η επόμενη διαφάνεια είναι κάτι το οποίο πρέπει νομίζω να μας προσγειώσει στο τι πρέπει να αναμένουμε.


Το κείμενο αυτό, περιγράφει το χρονοδιάγραμμα δράσεων της Κυπριακής Δημοκρατίας. Είναι ένα διάγραμμα και ένα σύνολο δράσεων το οποίο με πολύ ενδιαφέρον, με πολύ ικανοποίηση παρακολουθούμε όλοι μας εδώ στην Ελλάδα και προσπαθούμε να μάθουμε και από την εμπειρία της Κύπρου.

Η Κύπρος ξεκίνησε και πήρε τον πρώτο της τεχνικό σύμβουλο για να διερευνήσει τους υδρογονάνθρακες το 2005. Το Γαλλικό Ινστιτούτο Πετρελαίου είναι ο φορέας αυτός με τον οποίο εμείς βρισκόμαστε επίσης σε τελικό στάδιο να έρθει ως τεχνικός σύμβουλος της Ελληνικής Πολιτείας. Έτσι λοιπόν, από την στιγμή που ξεκινάμε έχοντας υπ όψιν μας ότι η Κυπριακή Δημοκρατία ξεκίνησε το 2005 και το γεωτρύπανο μπήκε το 2011, είναι απόλυτα σαφές ότι κανείς δεν μπορεί να αναμένει αύριο, του χρόνου ή το μεθεπόμενο χρόνο, έσοδα. Η εθνική προσπάθεια που καταβάλλεται από όλους, προκειμένου να υπάρξουν διαφορετικές οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες στην χώρα, δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να ανατραπούν αυτές οι προοπτικές επειδή υπάρχει η πιθανότητα να μην έρθουν αύριο τα δισεκατομμύρια.  Έχουμε μπροστά μας,  πολύ δρόμο και η εκμετάλλευση κοιτασμάτων γίνεται σε βάθος εικοσαετίας, εικοσιπενταετίας και πριν την εξόρυξη μεσολαβούν αρκετά χρόνια προετοιμασίας.

Στην συνέχεια, βλέπετε πολύ συνοπτικά τι έχουμε κάνει και έχει πολύ σημασία η ημερομηνία 11/08/11. Ο Αύγουστος του 2011, ήταν ο καθοριστικός μήνας απ’ όπου μπορούμε να θεωρήσουμε και εμείς ως χώρα, ότι ξεκινούμε με σοβαρότητα και υπευθυνότητα τις έρευνες υδρογονανθράκων. Εδώ, θα ήθελα να σημειώσω, ότι ο συγκεκριμένος νόμος ψηφίστηκε από το ΠΑΣΟΚ, την ΝΔ και το ΛΑΟΣ. Άρα, έχει μια ευρύτερη αποδοχή από το Εθνικό Κοινοβούλιο. Από τον Αύγουστο του 2011 μέχρι σήμερα, ουσιαστικά προχωρήσαμε στην πρώτη προκήρυξη του διεθνούς διαγωνισμού  για τις σεισμικές έρευνες. Είναι η πρώτη φορά, που η Ελλάδα προχωρά με αξιοπιστία σε αυτήν την κατεύθυνση. Το δεύτερο πολύ σημαντικό που κάναμε είναι ότι, δώσαμε ήδη στην δημοσιότητα για δημόσια διαβούλευση την πρόθεσή μας να προχωρήσουμε στα τρία οικόπεδα τα οποία θα προκηρύξουμε με την διαδικασία της ανοιχτής πρόσκλησης και είναι ο Πατραϊκός, τα Ιωάννινα και το Κατάκολο. Η τρίτη μεγάλη παρέμβαση που κάναμε είναι  συνεργασία μας με χώρες που έχουν πολύ μεγαλύτερη τεχνογνωσία από εμάς, προκειμένου να αξιοποιήσουμε την εμπειρία τους. Αναφέρομαι στην Νορβηγία, την Δανία, την Γαλλία, την Μ. Βρετανία και άλλες χώρες με τις οποίες θα προχωρήσουμε στην πορεία. Εδώ θα ήθελα να επαναλάβω ότι πρόθεσή μας είναι σε πρώτο στάδιο το Γαλλικό Ινστιτούτο Πετρελαίου που είναι σύμβουλος της Κυπριακής Πολιτείας και που έχει και ένα ακόμη χαρακτηριστικό, ήταν ο σύμβουλος των ελληνικών κυβερνήσεων και κατά το προηγούμενο χρονικό διάστημα όταν τις έρευνες πετρελαίου τις έκανε η παλιά ΔΕΠ ή στη συνέχεια τα ΕΛΠΕ. Άρα, έχει μια καλή τεχνογνωσία της γεωλογικής και της γεωφυσικής δομής και των χαρακτηριστικών της Ελληνικής Επικράτειας. Επομένως, είναι έτοιμο το συγκεκριμένο ινστιτούτο να μας βοηθήσει αμέσως.

Κύριες και κύριου συνάδελφοι, επίσης, θα ήθελα να πω ότι σε μια προσπάθεια να αξιοποιήσουμε όλη την τεχνογνωσία που υπάρχει στην Ελλάδα έχουμε δημιουργήσει το ανοιχτό φόρουμ των υδρογονανθράκων. Αυτό είναι μια δημόσια πλατφόρμα ανταλλαγής επιστημονικών απόψεων με όλα τα πανεπιστήμια, τα ΤΕΙ, τα Ινστιτούτα και τους φορείς της χώρας που μπορούν να συνεισφέρουν θετικά στο πώς θα προχωρήσει η Ελλάδα στο συγκεκριμένο ζήτημα. Η πρώτη συνεδρίαση του ανοιχτού φόρουμ έγινε τον Οκτώβριο, η δεύτερη έγινε μέσα στον Νοέμβριο και ήδη με επιστολή που έχουμε στείλει στους πρυτάνεις των πανεπιστημίων ζητούμε την διεύρυνση και τον εμπλουτισμό αυτού του ανοιχτού φόρουμ. Εδώ, θα ήθελα να κάνω μια ειδική αναφορά στο τι επιδιώκουμε να κάνουμε. Συγκεκριμένα, επιδιώκουμε να αξιοποιήσουμε στο μέγιστο τις δυνατότητες που έχει ο Ελληνισμός  ως τεχνογνωσία σε πανεπιστήμια και ερευνητικά ιδρύματα και ως τεχνογνωσία στον ιδιωτικό τομέα, προκειμένου όσο το δυνατόν πιο γρήγορα, να προχωρήσουμε.  Άρα, αυτό το ανοιχτό φόρουμ υδρογονανθράκων είναι μια πλατφόρμα που όταν ο οποιοσδήποτε έχει οποιαδήποτε ιδέα, πληροφορία ή εικόνα, οφείλει να έρθει να την καταθέσει να συζητηθεί με τους συναρμόδιους επιστήμονες και όχι να υπάρχουν  μεροληπτικές συζητήσεις  για απίστευτα κοιτάσματα που έχει η Ελλάδα κ.λπ.. Να είναι λοιπόν, απολύτως σαφές, ότι η Ελληνική Πολιτεία έχει δημιουργήσει την επιστημονική πλατφόρμα συζήτησης, όπου ο καθένας που μπορεί να συνεισφέρει σε αυτήν την εθνική προσπάθεια να έρθει και να το καταθέσει εκεί.

Επίσης, θα πρέπει να σας πω ότι έχουμε αρχίσει να συγκροτούμε την Εθνική Ηλεκτρονική Βιβλιοθήκη Πληροφοριών στο ζήτημα των υδρογονανθράκων. Άρα, επίσης, όποιος θέλει να βοηθήσει την πατρίδα του μπορεί στην συγκεκριμένη διαδικασία να έρθει και να συμμετάσχει.

Τέλος, θα ήθελα να σας πω, ότι κάνουμε και μια ακόμη προσπάθεια  που βρίσκεται ακόμη στα σπάργανα, αλλά δεν θέλουμε να αφήσουμε να πάει καμία ευκαιρία χαμένη. Ζητήσαμε από το ΙΓΜΕ,  να προχωρήσει σε μια έρευνα του μη συμβατικού φυσικού αερίου. Το σχιστολιθικό αέριο, είναι μια νέα διαδικασία εντοπισμού κοιτασμάτων αερίων που χρησιμοποιείται κυρίως, στις ΗΠΑ. Πρέπει να σας πω ότι έχουν εκφρασθεί σοβαρότατες περιβαλλοντικές επιφυλάξεις για την μεθοδολογία αυτή, κυρίως αναφορικά με την πιθανή υποβάθμιση υπόγειων υδροφόρων οριζόντων. Η Ευρώπη, γενικά είναι επιφυλακτική, αλλά το ψάχνει η Γαλλία, η Πολωνία, η Βουλγαρία και άλλες χώρες που η γεωλογική τους δομή τους δίνει πιθανότητες να έχουν τέτοιου είδους κοιτάσματα. Στις ΗΠΑ, το 30% της παραγωγής σήμερα φυσικού αερίου είναι από αυτό το μη συμβατικό φυσικό αέριο. Η Ευρώπη γενικά, δεν έχει μεγάλα κοιτάσματα, αλλά εμείς θέλοντας να δούμε και τις πιθανότητες της Ελλάδας σε αυτήν την κατεύθυνση ζητήσαμε από το ΙΓΜΕ να προχωρήσει σε μια τέτοιου είδους προκαταρτική μελέτη σε συνεργασία με τα τμήματα γεωλογίας στα πανεπιστήμια. Εγώ, έχω συναντήσει αυτήν την επιτροπή δύο φορές και έχω ζητήσει μέχρι τα Χριστούγεννα εάν είναι δυνατόν, να έχουμε μια προκαταρτική μελέτη, ώστε να γνωστοποιηθεί και στο Ελληνικό Κοινοβούλιο. Άρα, και σε αυτό το ζήτημα, προσπαθούμε να δούμε που βρίσκεται η χώρα μας.


Επίσης, για να κλείσω να πω ότι, το Προεδρικό Διάταγμα για τη συγκρότηση του φορέα, καθώς επίσης και οι διαδικασίες για τη στελέχωση με προσωπικό του φορέα, όπου για να σημειώσω προβλέπεται μόνο να έχουμε έως 5 ανθρώπους, που θα πάρουμε με απόσπαση. Θέλουμε να κάνουμε ένα φορέα απολύτως ευέλικτο και αποτελεσματικό. Είναι σε στάδιο ολοκλήρωσης.

Στο ενημερωτικό υλικό που σας μοίρασα, βλέπετε τις χώρες από τις οποίες έχει εκδηλωθεί ενδιαφέρον για αυτή την εθνική προσπάθεια ή τις χώρες στις οποίες έχουμε εμείς απευθυνθεί ζητώντας τεχνογνωσία. Είναι πάνω από 10 χώρες ΗΠΑ, Καναδάς, Ισραήλ, Κύπρος, Δανία, Γαλλία, Νορβηγία, Ινδία, Ρωσία. Είναι χώρες, οι οποίες έχουν αρχίσει να στρέφουν το βλέμμα τους προς την Ελλάδα, προκειμένου να δουν πως μπορούν είτε ως ιδιωτικός τομέας είτε ως δημόσιος τομέας να ανοίξουν συνεργασία. Εδώ θα ήθελα να κάνω ένα σχόλιο, η πετρελαϊκή βιομηχανία επειδή είναι ίσως η πιο βαριά, η πιο σκληρή, η πιο μεγάλη βιομηχανία σε παγκόσμιο επίπεδο απαιτεί από τις χώρες κάτι προφανές, οι δεσμεύσεις που λέγονται δημόσια να υλοποιούνται, τα χρονοδιαγράμματα που ανακοινώνονται να εφαρμόζονται. Άρα, οι χώρες δεν μπορούν να λένε εύκολα λόγια, τα οποία στη συνέχεια δεν υλοποιούνται. Για αυτό και εμείς προσπαθούμε να είμαστε πιο προσεκτική στις δεσμεύσεις της ελληνικής πλευράς σε σχέση με χρονοδιαγράμματα. Πάντως υπάρχει ενδιαφέρον.

Με ποιους τρόπους μπορούμε να ψάξουμε τα πετρέλαια και το Φυσικό Αέριο στην Ελλάδα; Εδώ θα ήθελα να έρθω, διότι πάλι δημιουργούνται στο δημόσιο διάλογο διάφοροι μύθοι. Ο πρώτος εναλλακτικός τρόπος, είναι να βγούμε σε ανοιχτό γύρο παραχωρήσεων. Να παραχωρήσουμε 5, 10,15 οικόπεδα. Αυτό θέλω να σας πω, ότι η Ελλάδα σχεδιάζει να το κάνει μέσα στο 2012, στο τέλος του 2012, αφού θα έχουν τελειώσει οι σεισμικές έρευνες και αφού θα ξέρουμε που έχουμε και με τη συνεργασία των εταιρειών σεισμικών ερευνών,  θα γνωρίζουμε που μπορούμε να προκηρύξουμε ώστε να έχουμε επενδυτικό ενδιαφέρον.

Ο δεύτερος εναλλακτικός τρόπος, είναι αυτό που θα ξεκινήσουμε στις αρχές του 2012. Είναι οι προσκλήσεις ανοιχτής πρόσκλησης (open door) που θα βγάλουμε τα τρία γνωστά οικόπεδα Πατραϊκό, Κατάκολο και Ιωάννινα.

Ο τρίτος τρόπος και θέλω να σταθώ σε αυτό, είναι η δυνατότητα που έχουμε δώσει από το νόμο. Οποιαδήποτε εταιρεία έχει στοιχεία ή πληροφορίες που πιθανόν δεν έχει το ελληνικό δημόσιο, μπορεί να υποβάλλει επίσημα αίτηση στο Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής. Φτάνει να προσδιορίζει τα χαρακτηριστικά της και το τι στοχεύει να κάνει; Τα βασικά χαρακτηριστικά που είναι το προφίλ χρηματοοικονομικού, επενδυτικού και η τεχνογνωσία της εταιρείας και ασφαλώς να προσδιορίζει και τη περιοχή για την οποία ενδιαφέρετε. Άρα, όποιος επιστήμονας ή άλλος έχει στοιχεία που πιθανόν δεν έχει το ελληνικό δημόσιο, υπάρχει η δυνατότητα να απευθυνθεί σε εταιρείες που θα βάλουν τα λεφτά, να τους δώσει τις πληροφορίες, να αξιολογηθούν από τις εταιρείες και στη συνέχεια με δική τους πρωτοβουλία, αυτές να καταθέσουν αίτηση στο ελληνικό δημόσιο. Το ελληνικό δημόσιο με βάση το νόμο θα αξιολογήσει εάν η αίτηση είναι σοβαρή, αξιόπιστη. Αν θεωρήσει ότι προέρχεται από αξιόπιστη πηγή, τότε αμέσως ο Υπουργός δημοσιοποιεί στην εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κανονική πρόσκληση, ώστε όποιος ενδιαφέρεται, όποια εταιρεία ενδιαφέρεται, μέσα σε 90 μέρες τουλάχιστον που προβλέπει ο αντίστοιχος κανονισμός, να καταθέσει αίτηση. Άρα, όποιος επιστήμονας ή όποια πλευρά θεωρεί ότι έχει στοιχεία, η ελληνική πολιτεία έχει πρόβλεψη να κατατεθεί αίτηση. Θα δημοσιοποιηθεί η αίτηση, θα αξιολογηθεί, θα πάει στην εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και θα γίνει κανονικός διαγωνισμός, που θα έρθει στη συνέχεια για  επικύρωση στη Βουλή των Ελλήνων.

Στο ενημερωτικό υλικό που σας έδωσα, υπάρχει η πρόσκληση όπως δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και θέλω απλώς να σταθώ στο χάρτη με τα σεισμικά στο Ιόνιο και νότια της Κρήτης. Είναι η πρώτη φορά που η Ελλάδα βγάζει ένα τέτοιο χάρτη. Ο χάρτης αυτός έχει τα όρια της ελληνικής αποκλειστικής οικονομικής ζώνης. Θεωρώ, αυτό ότι συνιστά ένα σημαντικό βήμα. Η διαμόρφωση αυτού του χάρτη έγινε με συνεργασία των συναρμόδιων Υπουργείων και στηρίζεται στο άρθρο 156 του ν.4001/2011, η διατύπωση του οποίου ξεκαθαρίζει και τον τρόπο με τον οποίο έχει νομοθετήσει πια η ελληνική πολιτεία το ζήτημα του ορισμού της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης από τη στιγμή που το ελληνικό δημόσιο θα αποφασίσει ότι ανακηρύσσει αποκλειστική οικονομική ζώνη. Να το πω με απλά λόγια, η Α.Ο.Ζ. έχει δύο μέρη. Το ένα μέρος είναι η ανακήρυξη της, το δεύτερο μέρος είναι η χάραξη της, ο προσδιορισμός της. Η ανακήρυξη αφορά ασφαλώς μία διαδικασία. Το δεύτερο, ο τρόπος προσδιορισμού της έχει με σαφήνεια προσδιοριστεί στο άρθρο 156 του ν.4001 και αποδέχεται το συγκεκριμένο άρθρο, την αρχή της μέσης γραμμής ίσων αποστάσεων από όλες τις παρακείμενες ακτές των γειτονικών κρατών. Στηρίζεται στην αρχή του διεθνούς δικαίου και του δικαίου της θάλασσας, που έχει αποδεκτή η Ελλάδα και θεωρώ, ότι είναι μια σημαντική παρέμβαση εθνικού χαρακτήρα.

Στη συνέχεια, βλέπετε στο ενημερωτικό υλικό πως είναι τώρα η διαδικασία για τις σεισμικές έρευνες. Πρέπει να σας πω, ότι οι σεισμικές έρευνες έχουν ένα βασικό χαρακτηριστικό. Οι εταιρείες που θα ενδιαφερθούν, θα έρθουν και θα βάλουν λεφτά, θα επενδύσουν. Το ελληνικό δημόσιο δεν θα χρειαστεί να δαπανήσει ούτε μια δραχμή ούτε ένα ευρώ. Θα γίνουν όλα με έξοδα των εταιρειών. Στη συνέχεια από την πώληση των στοιχείων που θα συγκεντρώσουν τα σεισμικά, οι εταιρείες θα πάρουν πίσω τα χρήματα των επενδύσεών τους και εφόσον θα υπάρξει απόσβεση το ελληνικό δημόσιο με τη σύμβαση που θα υπογράψει θα έχει και αυτό μερίδιο από τα έσοδα των εταιρειών.

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΦΙΛΗΣ: Σε ποιόν θα τα πουλήσουν;

ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΑΝΙΑΤΗΣ: Σε ξένες εταιρείες. Αυτή είναι η παγκόσμια πρακτική. Από τη στιγμή που μία χώρα αποφασίζει να βγάλει ένα οικόπεδο στον αέρα, μία ομάδα σε ένα γύρο παραχωρήσεων, είναι ότι έκανε και η Κύπρος. Βγάζει στον αέρα την πρόθεση, οι πετρελαϊκές εταιρείες που κάνουν εξόρυξη «αγοράζουν» τα δεδομένα από τις αντίστοιχες εταιρείες σεισμικές. Αυτή είναι μία διασφάλιση του δημοσίου, διότι εκεί πια βάζει τα λεφτά του. Εάν η πετρελαϊκή εταιρεία δεν ενδιαφερθεί να αγοράσει, αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει αντίστοιχο ενδιαφέρον. Άρα, έχουμε μία ασφαλιστική δικλίδα το κάθε κράτος, για αυτό είναι και μία ευρύτατα χρησιμοποιούμε τη μεθοδολογία, έχει τη δυνατότητα να αξιολογήσει εάν πραγματικά υπάρχουν κοιτάσματα στις συγκεκριμένες περιοχές.

Εδώ κυρίες και κύριοι συνάδελφοι θέλω να κάνω μία αναφορά, που θεωρώ ότι έχω χρέος να κάνω για τους Έλληνες επιστήμονες. Θεωρώ, ότι έχουμε κάνει το τελευταίο διάστημα κάποια ενδιαφέροντα βήματα, σημαντικά.

ΒΑΣΙΛΗΣ ΚΕΚΓΚΕΡΟΓΛΟΥ: Έχει γίνει πολύ δουλειά, συγχαρητήρια.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΑΝΙΑΤΗΣ: Ευχαριστώ πολύ. Θέλω να σας πω το εξής, η δουλειά αυτή, αν με ρωτήσετε πόσο έχει κοστίσει μέχρι σήμερα στο ελληνικό δημόσιο, η απάντησή μου με υπερηφάνεια θα είναι μηδέν. Ότι έχουμε κάνει μέχρι σήμερα και είναι ένα πολύ σπουδαίο δείγμα πατριωτισμού και ανιδιοτελούς προσφοράς των Ελλήνων επιστημόνων, ότι έχουμε κάνει μέχρι σήμερα έχει γίνει μόνο μέσα από Επιτροπές που έχουμε συγκροτήσει, όπου συμμετέχουν Έλληνες επιστήμονες και οι οποίοι δεν έχουν δεχθεί καμία αμοιβή. Πληρώνουν μάλιστα και οι ίδιοι τα εισιτήρια τους. Θέλω λοιπόν να αναδείξω και από αυτό το βήμα και να ευχαριστήσω δημόσια τους πάνω από 30 επιστήμονες που συμμετέχουν σε Επιτροπές. Ελπίζω ότι θα γίνουν περισσότεροι στο μέλλον, οι οποίοι ανιδιοτελώς και με μηδέν αμοιβή μας έχουν βοηθήσει να φτάσουμε μέχρι αυτό το σημείο.


Στη συνέχεια βλέπουμε ένα χάρτη για να ξέρουμε περίπου μέχρι πού προχώρησε η Ελλάδα κατά το παρελθόν. Είναι τα οικόπεδα, τα οποία, κατά το παρελθόν, παραχωρήθηκαν από την ΔΕΠ/ΔΕΠ–ΕΚΥ/ΕΛΠΕ. Με άλλα λόγια, είναι οι περιοχές της χώρας για τις οποίες, με βάση την τότε τεχνογνωσία, τα τότε Υπουργεία, οι τότε φορείς προκήρυξαν διαγωνισμούς. Άρα, αυτό είναι και ένα έμμεσο δείγμα για το πού έχουμε στοιχεία.

Τώρα στο επόμενο. Εδώ παρακαλώ για να ξέρουμε τι γίνεται, έχοντας μπροστά μας ένα παράδειγμα, μια άριστη πρακτική, που είχε εφαρμοστεί στην Ελλάδα, διότι οφείλουμε να αναδεικνύουμε και τα καλά. Τον Πρίνο τον ξέρουμε όλοι. Θέλω να σημειώσω με έμφαση ότι ο Πρίνος δουλεύει πάνω από 30 χρόνια με ελληνική τεχνογνωσία και με Έλληνες επιστήμονες, που δουλεύουν εκεί, κυρίως Καβαλιώτες πολίτες, αλλά και των ευρύτερων περιοχών. Θέλω να σημειώσω και να τονίσω ότι ουδέποτε, τα 30 χρόνια που μεσολάβησαν, υπήρξε στη Θάσο ή στην Καβάλα οποιοδήποτε πρόβλημα ρύπανσης του θαλάσσιου περιβάλλοντος. Ο Πρίνος αποτελεί μια ασφαλέστατη επένδυση, είναι ένα άριστο δείγμα του πώς μπορούμε, όταν θέλουμε, να προστατεύσουμε το θαλάσσιο περιβάλλον μας και να έχουμε συμβίωση και συμβατότητα δύο, καταρχήν, αντικρουόμενων χρήσεων γης, που είναι ο υψηλού επιπέδου τουρισμός από την μια και οι εξορύξεις υδρογονανθράκων από την άλλη. Άρα, να κρατήσουμε στο μυαλό μας και το καλό παράδειγμα του Πρίνου.

Ο Πρίνος μας δίνει τα εξής πράγματα, 25 χρόνια που δουλεύει, 120 εκατομμύρια βαρέλια και περίπου 3 δις έσοδα για το ελληνικό δημόσιο. Το λέω αυτό για να το έχουμε στο μυαλό μας, διότι ο Πρίνος είναι πολλές φορές και ένα μέτρο σύγκρισης. Αναρωτιόμαστε πόσους αντίστοιχους Πρίνους μπορούμε να έχουμε. Έχουμε 3 δις έσοδα στο σύνολο των 25 ετών.

Πάμε στο επόμενο τώρα. Το 1995 ήταν η τελευταία χρονιά που έκανε προσπάθεια η ελληνική πολιτεία να προχωρήσει σε γύρο παραχωρήσεων. Βλέπουμε τα έξι οικόπεδα, που παραχωρήθηκαν τότε. Από αυτά, πρέπει να σας πω ότι, εκδηλώθηκε ενδιαφέρον μόνο στα τρία. Το ένα είναι ο Πατραϊκός, το άλλο είναι τα Ιωάννινα και το τρίτο είναι η Αιτωλοακαρνανία.

Να σας δώσω τώρα ορισμένα βασικά χαρακτηριστικά των τριών περιοχών, γιατί σε ενάμισι – δύο μήνες από σήμερα θα είναι στον αέρα ο αντίστοιχος διεθνής διαγωνισμός.

Πατραϊκός Κόλπος. Είναι το μπλοκ αυτό που δόθηκε το 1995 και το οποίο επεστράφη. Βλέπετε στην επόμενη διαφάνεια τα βασικά χαρακτηριστικά που αναμένουμε από τον Πατραϊκό. Το πρώτο: Εκτίμηση αποθεμάτων. Οι εκτιμήσεις, που δίνουν οι ειδικοί επιστήμονες για την συγκεκριμένη περιοχή, μιλάνε για 200 εκατομμύρια βαρέλια, σχεδόν δύο Πρίνους. Παρακαλώ να έχουμε στο μυαλό μας το εξής και να είναι απόλυτα σαφές ότι αυτά είναι εκτιμήσεις που έχουν μεγάλο βαθμό αβεβαιότητας. Επίσης, να έχουμε υπόψη μας ότι ένα ποσοστό περίπου 80% των γεωτρήσεων, ακόμη και όταν γίνουν γεωτρήσεις, αποτυγχάνει. Γι’ αυτό πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας πάντα ότι, εάν δεν μπει το γεωτρύπανο να προσδιορίσει με απόλυτο τρόπο το πιθανό κοίτασμα, όλα τα άλλα είναι απλώς εκτιμήσεις και ενδείξεις.

Αυτά που θα δείτε τώρα ή  αυτά που αναφέρω στις δημόσιες παρουσιάσεις μας είναι τα συντηρητικά σενάρια, που δίνουν άνθρωποι, που ξέρουν πολύ καλύτερα από όλους μας, που έχουν δουλέψει και που έχουν δει τα αντικειμενικά στοιχεία και που έχουν προχωρήσει σε αυτά τα θέματα.

Για την περιοχή του Πατραϊκού, πρέπει να σας πω ότι, γεώτρηση έγινε, ενδιαφέρον εκδηλώθηκε, η εταιρεία, όμως, αποχώρησε, διότι – και εδώ να δείτε πώς παίζεται το γεωπολιτικό παιχνίδι – εξαγοράστηκε από άλλη μεγαλύτερη, η οποία ενδιαφέρθηκε να μεταφέρει την τεχνογνωσία της συγκεκριμένης εταιρείας, τα μηχανήματα και τους ανθρώπους σε άλλη περιοχή, όπου υπήρχε μεγαλύτερη πιθανότητα να βρει μεγαλύτερο κοίτασμα. Η περιοχή αυτή, λοιπόν, του Πατραϊκού επεστράφη στο ελληνικό δημόσιο, χωρίς να φτάσει στο κρίσιμο βάθος, που θα απαιτείτο και που θέλαμε όλοι.

Η δεύτερη περιοχή, που θα βγει στις αρχές του 2012 σε προκήρυξη, είναι η περιοχή των Ιωαννίνων. Εδώ να παρατηρήσω ότι στα βορειότερα σύνορα της χώρας μας μέσα στην Αλβανία - και υπάρχουν συνάδελφοι που ασχολούνται με το θέμα και γνωρίζουν - υπάρχουν ενδιαφέροντα κοιτάσματα, κυρίως, φυσικού αερίου. Πιθανολογείται ότι τα κοιτάσματα αυτά έχουν συνέχεια και στον ελληνικό χώρο και δεν έχουμε κανένα λόγο να θεωρούμε ότι έχει υπάρξει κάποιο ξαφνικό σταμάτημα στα σύνορά μας. Άρα, είναι πιθανό τα Ιωάννινα να μας κάνουν κάποιες ευχάριστες εκπλήξεις.

Στην αμέσως επόμενη διαφάνεια βλέπετε την εκτίμηση, επαναλαμβάνω, με βάση τα δεδομένα που έχει το ελληνικό δημόσιο στη διάθεσή του μέχρι σήμερα, τα οποία είναι μη επικαιροποιημένα, μη πλήρη και που έχουν πάντα την ανασφάλεια του ότι, εάν δεν κάνεις τελική γεώτρηση και δεν περιχαρακώσεις με δοκιμαστικές γεωτρήσεις το κοίτασμά σου, είναι απλώς ενδείξεις. Για τα Ιωάννινα οι συντηρητικές εκτιμήσεις των ειδικών επιστημόνων μιλούν για 50 – 80 εκατομμύρια βαρέλια.

Εδώ να σημειώσω το εξής. Η περιοχή των Ιωαννίνων έχει μια τεράστια, απίστευτη δυσκολία. Η γεωλογική δομή των πετρωμάτων στη συγκεκριμένη περιοχή παρουσιάζει και δημιουργεί τεράστιες πιέσεις. Η εταιρεία, που είχε πάρει το συγκεκριμένο οικόπεδο, την συγκεκριμένη περιοχή, ουσιαστικά, έφυγε, τα παράτησε, διότι κάποια στιγμή το γεωτρύπανο βρήκε τεράστιες πιέσεις, που δεν μπορούσε να αντέξει και η εταιρεία αποχώρησε.

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΒΕΛΟΠΟΥΛΟΣ: Σε λάθος σημείο έγινε. Η γεώτρηση έγινε αλλού.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΑΝΙΑΤΗΣ: Έτσι.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΒΡΕΤΤΟΣ: Όχι, δεν είναι έτσι.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΑΝΙΑΤΗΣ: Ο συνάδελφος, κ. Βελόπουλος, ο οποίος, πραγματικά, έχει δουλέψει σε αυτή την κατεύθυνση, με διέκοψε και δεν ξέρω εάν έκανα λάθος ή όχι – ο κ. Βρεττός, επίσης, με τη δική του εμπειρία έχει βοηθήσει και θέλω να τον ευχαριστήσω και δημόσια – θα ήθελα, όμως, να σας πω ότι αυτό που ξέρει το ελληνικό δημόσιο είναι ότι η συγκεκριμένη περιοχή επεστράφη, διότι το γεωτρύπανο συνάντησε τεράστιες πιέσεις. Οι πιέσεις μπορεί να προέρχονται από δύο λόγους, είτε από την εξαιρετικά δύσκολη γεωλογική δομή της ευρύτερης περιοχής των Ιωαννίνων και της Πίνδου – δείτε, για παράδειγμα, την αναγκαστική μεγέθυνση της επένδυσης που χρειάστηκε για την Εγνατία στην συγκεκριμένη περιοχή - μια πάρα πολύ δύσκολη γεωλογική δομή είτε - λένε άλλοι - επειδή πιθανά από κάτω υπάρχει κάτι πολύ ενδιαφέρον. Αυτό, όμως, θα το δούμε. Πολύ σύντομα θα προκηρυχθεί ο διαγωνισμός.

Τέλος, η τρίτη περιοχή, που θα βγάλουμε στον αέρα, είναι το Κατάκολο. Για το Κατάκολο, πρέπει να σας πω ότι, όταν προκηρύχτηκε, δεν εκδηλώθηκε ενδιαφέρον από κανέναν. Θεωρήθηκε για τα τότε δεδομένα μικρή περιοχή, μικρό κοίτασμα της τάξης των 3 εκατομμυρίων βαρελιών. Νεότερες ενδείξεις πιθανολογούν για μεγαλύτερο κοίτασμα. Κανείς, όμως, δεν μπορεί να το πει εάν δεν δούμε τους φακέλους και τις προσφορές, που θα κατατεθούν. Εδώ πρέπει να σας πω ότι σε περιοχές, όπως το Κατάκολο, όπου υπάρχει μια πολύ μεγάλη ευαισθησία, λόγω του πολύ μεγάλου αριθμού κρουαζιερόπλοιων που έρχονται, της τουριστικής ανάπτυξης κ.λπ., η διεθνής τεχνογνωσία χρησιμοποιεί σε ειδικές περιπτώσεις γεωτρήσεις, οι οποίες γίνονται στη ξηρά, άρα, δεν προκαλούν και οπτικά και οι οποίες οριζόντια στη συνέχεια συνεχίζουν και εντοπίζουν το κοίτασμα μέσα στη θάλασσα.  


Θα αναφέρω δύο φράσεις μόνο για τον υπόλοιπο ορυκτό πλούτο της χώρας. Αυτός είναι ο χάρτης της γεωθερμίας της Ελλάδος. Η γεωθερμία είναι η πιο παραμελημένη και αγνοημένη μορφή πράσινης ενέργειας στη χώρα μας. Φωτοβολταϊκά συζητάμε, αιολικά συζητάμε, διάφορα συζητάμε, δεν είχαμε συζητήσει μέχρι τώρα το προφανές και αυτονόητο, τη γεωθερμία. Η Ελλάδα, σας θυμίζω, εξαιτίας του ηφαιστειακού τόξου που δημιουργεί και τους μεγάλους σεισμούς, έχει σοβαρές πιθανότητες να έχει μη ανακαλυφθέντα ακόμη κοιτάσματα γεωθερμίας, επειδή, ακριβώς, η γεωλογική της δομή δημιουργεί αισιόδοξες πιθανότητες και προοπτικές να έχουμε γεωθερμία.

Κατ’ αρχήν, πέρασαν όλοι οι νόμοι, υπουργικές αποφάσεις και εγκύκλιοι που ήταν απαραίτητοι για να μπει η γεωθερμία στο ενεργειακό ισοζύγιο της χώρας. Σήμερα, προκηρύξαμε τον πρώτο γύρο παραχωρήσεων γεωθερμίας σε Νέστο, Έβρο, Σαμοθράκη και Χίο. Τέσσερα πεδία υψηλών θερμοκρασιών για την κατασκευή εργοστασίων παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από γεωθερμία με τα συνακόλουθα θετικά αποτελέσματα για αγροτικές χρήσεις και για άλλου είδους ανάπτυξη που κάθε φορά προκύπτουν, όταν εντοπίζεις γεωθερμική πηγή,  οι υψηλές θερμοκρασίες, οι οποίες χρησιμεύουν για να παράξεις ηλεκτρική ενέργεια, οι χαμηλότερες, όμως, που πάντα συνυπάρχουν με τις υψηλές θερμοκρασίες σε διευκολύνουν να κάνεις δίκτυα διανομής γεωθερμίας στον αγροτικό τομέα, θερμοκήπια, τουρισμό, ιχθυοκαλλιέργειες κ.λπ..

Ο πρώτος διαγωνισμός στις περιοχές που σας προανέφερα, προκηρύχθηκε, κατακυρώθηκε, υπάρχουν ανάδοχοι, εκτιμούμε ότι θα έχουμε επενδύσεις στις τέσσερις περιοχές της τάξεως των 200 εκατ. ευρώ και στη συνέχεια, την κατασκευή των εργοστασίων. Έκλεισε ο πρώτος γύρος. Είμαστε τώρα στο δεύτερο γύρο. Έχουμε προκηρύξει δεύτερο γύρο στις περιοχές Σπερχειός, Ικαρία, Σουσάκι Λουτρακίου και Καβάλας. Τελειώνει η προθεσμία υποβολής προσφορών μέσα στον Ιανουάριο, αν θυμάμαι καλά 20 Ιανουαρίου, άρα, θα δούμε και ευχόμαστε να έχουμε ενδιαφέρον που θα εκδηλωθεί, αλλά πια η ελληνική δημόσια διοίκηση έχει την τεχνογνωσία να προχωρήσει πάρα πολύ γρήγορα. Έχετε δίκιο, υπάρχει και η Λέσβος, υπάρχει και η Άρτα.

Έχουμε ζητήσει από το ΙΓΜΕ να προχωρήσει και το έχουμε εντάξει στο ΕΣΠΑ, να προχωρήσουμε σε μία πιο λεπτομερειακή καταγραφή των δυνατοτήτων της γεωθερμίας της χώρας. Με το που θα τελειώσει ο δεύτερος γύρος παραχωρήσεων, σχεδιάζουμε να βγούμε σε τρίτο με περιοχές σαν αυτές που σας ανέφερα. Πάντως και το θέμα της γεωθερμίας έχει προχωρήσει.

Δεν θέλω να σας κουράσω περισσότερο με τα υπόλοιπα. Υπάρχουν κάποιοι χάρτες που έχουν καταχωρηθεί. Απλώς, να πω τούτο και να κλείσω. Ο ορυκτός πλούτος της χώρας, έτσι όπως έχει εντοπιστεί μέχρι σήμερα, είναι ένας βιομηχανικός κλάδος, μια οικονομική δραστηριότητα που παρότι ήταν στην αφάνεια όλα τα προηγούμενα χρόνια, δείχνει να έχει έναν εξαιρετικό δυναμισμό και πολύ ενδιαφέρουσες προοπτικές παραπέρα ανάπτυξης.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να γνωρίζετε ότι η Ελλάδα και κυρίως η Βόρεια Ελλάδα, σε ζητήματα μεταλλευμάτων, δεν μιλώ για τα λατομεία αδρανών ή ακόμη και για τα μάρμαρα, μιλώ για άλλους είδους μεταλλεύματα και ορυκτούς πόρους, όπως είναι ο χρυσός, όπως είναι ο χαλκός, όπως είναι ο ζεόλιθος, όπως είναι υψηλής αξίας ορυκτοί πόροι, έχει ένα καλό έως πολύ καλό δυναμικό και χαρακτηρίζεται σε πανευρωπαϊκό επίπεδο από τις πιο ενδιαφέρουσες περιοχές. Οι εκτιμήσεις που έχουν γίνει, μιλούν για ένα απόθεμα ορυκτών πόρων της Βόρειας Ελλάδας της τάξης των 27 δις ευρώ. Όμως, πάλι για να μη νομίζουμε ότι υπάρχουν δισεκατομμύρια στον αέρα, όλα αυτά έχουν βάθος αξιοποίησης 30, 40, 50 χρόνια. Στον ορυκτό πλούτο οτιδήποτε συζητάμε έχει βάθος αξιοποίησης και άρα, προσπορισμό εσόδων για το ελληνικό δημόσιο από 20 χρόνια και πάνω.

Επίσης, να σας πω, ότι στο ζήτημα, εκτός υδρογονανθράκων, ορυκτού πλούτου και εκτός γεωθερμίας, έχουμε κάνει το εξής: δεν ήταν καθόλου γνωστό ουσιαστικά τι θα μπορούσαμε να αξιοποιήσουμε πολύ περισσότερο σε μια εποχή οικονομικής κρίσης, όπως αυτή που περνάμε. Τον Ιανουάριο του 2011, πριν ένα χρόνο περίπου, συγκροτήσαμε μια Επιτροπή από επτά στελέχη του Υπουργείου και του ΙΓΜΕ και τους δώσαμε μια ξεκάθαρη εντολή, ψάξτε όλα τα αρχεία του ελληνικού δημοσίου από το περίφημο Κτηματολόγιο Μεταλλίων που άρχισε να δημιουργείται πριν 100 χρόνια μέχρι και σήμερα, προκειμένου να εντοπίσετε περιοχές της χώρας που μπορεί να υπάρχει επενδυτικό ενδιαφέρον αν προκηρύξουμε δημόσια μεταλλεία. Εδώ θα ήθελα να ξεκαθαρίσω το εξής : το ελληνικό δημόσιο μπορεί να ασχοληθεί μόνο με τα δημόσια μεταλλεία. Έχουν υπάρξει παραχωρήσεις κατά το παρελθόν, δεν θέλω να το σχολιάσω, αλλά με τα σημερινά δεδομένα δε νομίζω ότι θα υπήρχε κυβέρνηση που θα τα έδινε, αλλά τότε προφανώς ήταν οι αντίστοιχες συνθήκες. Με βάση το μεταλλευτικό κώδικα που σας είπα, ειδικά τα πρώτα χρόνια της 10ετίας του ΄70 και ΄80 για 30 – 40 χρόνια, αυτά όμως είναι ιδιωτικά μεταλλεία και δεν μπορεί κανείς να πει κάτι παραπάνω. Υπάρχουν, όμως, τουλάχιστον 100 δημόσιοι μεταλλευτικοί χώροι, τους οποίους επεξεργάζεται και αναλύει η συγκεκριμένη επιτροπή που σας προανέφερα, όπου οι ενδείξεις αρχίζουν να είναι ενδιαφέρουσες.

Η επιτροπή αυτή, ήδη έχει τελειώσει το πρώτο μέρος της δουλειάς της, από τους 100 χώρους έχει διερευνήσει απολύτως τους 30 και συνεχίζει, στα μέσα του 2012 λογικά θα έχει τελειώσει αυτή η πολύ σπουδαία δουλειά που κάνουν αυτοί οι σπουδαίοι άνθρωποι, χωρίς υπερωρίες, στελέχη του Υπουργείου και στελέχη του ΙΓΜΕ. Από τη δουλειά που έχουν κάνει μέχρι σήμερα, τους 30 χώρους που έχουν ερευνήσει, οι επτά είναι βέβαιο ότι έχουν διεθνές επενδυτικό ενδιαφέρον. Έχουμε δώσει στη διαβούλευση και θα προχωρήσουμε άμεσα, θα το κάνουμε μέσα στο Δεκέμβρη, τις επόμενες μέρες δηλαδή, σε τρεις περιοχές όπου έχουμε ενδιαφέρονται κοιτάσματα χρυσού, χαλκού, αντιμονίτη και άλλων ορυκτών πόρων. Τα δώσαμε στη δημοσιότητα πριν αρκετό καιρό, πριν 2 μήνες περίπου, υπέστησαν τη βάσανο της δημόσιας διαβούλευσης και προχωρούμε μέσα στο Δεκέμβρη με την πρώτη περιοχή, περιοχή Βάθης Γερακαριού του Κιλκίς, είναι κοίτασμα χρυσού και χαλκού. Τα βεβαιωμένα κοιτάσματα είναι της τάξης – πάντα όλα αυτά με την ανασφάλεια που έχει το ότι δεν έχουμε τελικές γεωτρήσεις – των 2,5 δις ευρώ και τα δυναμικά αποθέματα, δηλαδή, αυτά που με βελτιωμένες διαδικασίες μπορεί να αναμένει κανείς, είναι της τάξης των 7 δις ευρώ.

Από τη στιγμή που η Ελληνική Πολιτεία με τη συμμετοχή και θέλω να το επαναλάβω αυτό, ουσιαστικά όλων των Kομμάτων, όλων των πτερύγων της Βουλής, έχουμε ανοίξει ένα θεματισμό με σοβαρότητα, να αξιοποιήσουμε τον ορυκτό πλούτο της χώρας, υπάρχει ένα μεγάλο ερώτημα που τίθεται κάθε φορά. Το ερώτημα είναι, πώς μπορεί κανείς να μεγιστοποιήσει τις ωφέλειες για το ελληνικό δημόσιο και για τις τοπικές κοινωνίες. Εδώ, λοιπόν, η πρόνοια, πρέπει να είναι και θα είναι για να μην υπάρχει η ληστρική εκμετάλλευση. Να σας πω ότι, όπου δείτε εκμετάλλευση ορυχείου για 10 χρόνια, είναι αρπαχτή.


Ο ορυκτός πλούτος των χωρών, δεν μπορεί να εξαντλείται η αξιοποίηση του στα δέκα χρόνια. Πρέπει να είναι 20, 30,40 χρόνια. Και γιατί το λέω αυτό; Διότι, ενδιαφέρει πολλές φορές της εταιρίες προκειμένου να μεγιστοποιήσουν και την τιμή της μετοχής τους στα χρηματιστήρια που παίζουν, να πάρουν μόνο τον αφρό. Ενδιαφέρει λοιπόν το ελληνικό δημόσιο, την ελληνική πολιτεία, τον Έλληνα πολίτη η μεγιστοποίηση των ωφελειών και σε βάθος χρόνου από τον ορυκτό πλούτο που έχει.

Εδώ λοιπόν υπάρχει ο χρόνος, η μεθοδολογία και οι τρόποι και από την άλλη ένα πολύ σπουδαίο, η καθετοποίηση, που σημαίνει δεν είναι ευχάριστο μόνο να εξορύσσεται ο ορυκτός πλούτος της χώρας και ανεπεξέργαστος να βγαίνει έξω, με όσα έσοδα και αν μπορεί να πάρει το δημόσιο. Αυτό όμως που έχει μεγάλη σημασία στο πλαίσιο μιας σωστής, σύγχρονης μεταλλευτικής πολιτικής που θέλει να ασκήσει μια ευρωπαϊκή χώρα είναι να καθετοποιήσεις την παραγωγή ώστε στον τόπο που υπάρχει ο ορυκτός πλούτος να μπορείς να έχεις τελικό προϊόν για το τελικό καταναλωτή. Αντιλαμβάνεστε κυρίες και κύριοι συνάδελφοι ότι αυτό σημαίνει δημιουργία πολλών θέσεων εργασίας και ωφέλειας για τις τοπικές κοινωνίες.

Κλείνοντας λοιπόν να σας ευχαριστήσω, είχα και ορισμένες διαφάνειες για τα δίκτυα του φυσικού αερίου, δεν νομίζω ότι έχει ενδιαφέρον, ίσως θα μπορούσαμε σε κάποια άλλη ευκαιρία να τα συζητήσουμε. Θέλω να πω κλείνοντας, ότι οφείλω να εκφράσω ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους τους συναδέλφους, διότι μέχρι τώρα μόνο βοήθειες είχαμε σ' αυτή την προσπάθεια που έχει ξεκινήσει και πού είναι, νομίζω, εθνικής σημασίας. Το δεύτερο είναι ότι, θέλω να επαναλάβω ότι έχουμε κάνει έχει γίνει με μηδέν κόστος και με τον πατριωτισμό των Ελλήνων επιστημόνων. Το τρίτο και τελειώνω, είναι ότι έχουμε μπροστά μας ένα πολύ δύσκολο δρόμο τόσο αναφορικά με τη δημιουργία ενός επενδυτικού κλίματος που θα επιτρέψει όταν θα βγάζουμε διαγωνισμό στον αέρα, να έχουμε το αντίστοιχο επενδυτικό ενδιαφέρον διότι επί αυτού πια θα κριθούμε όλοι, όχι στο τι λέμε αλλά στο αν υπάρχουν επενδυτές.

Και επίσης όπου έχει υπάρξει μια υστέρηση της χώρας κατά τις προηγούμενες δύο δεκαετίες τουλάχιστον είναι να αυστηροποιήσουμε τους περιβαλλοντικούς κανονισμούς, ώστε να μηδενίσουμε αν μπορούμε ακόμη τους κινδύνους από το περιβάλλον. Και στην κατεύθυνση αυτή θεωρώ ότι οι κινήσεις που κάνουμε στην ακόμη μεγαλύτερη και πέρα από τα ευρωπαϊκά όρια αυστηροποίηση των κανονισμών και στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας Φερχόιγκεν για τον ορυκτό πλούτο, αλλά και για τους υδρογονάνθρακες στα ζητήματα των off shore γεωτρήσεων, είναι σε μια κατεύθυνση όπου είναι βέβαιο ότι θα χρειαστούμε τη βοήθεια όλων σας και όλων των Ελλήνων επιστημών. Σας ευχαριστώ πολύ.

ΕΥΤΥΧΙΟΣ ΔΑΜΙΑΝΑΚΗΣ(Πρόεδρος της Επιτροπής): Ευχαριστώ πολύ κύριε Υφυπουργέ για την αναλυτική, εμπεριστατωμένη και εξαιρετικά ενδιαφέρουσα ενημέρωσή σας. Τον λόγο έχει ζητήσει ο Πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών και Άμυνας, ο κ. Βρεττός.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ(ΝΤΙΝΟΣ) ΒΡΕΤΤΟΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Αφού ευχαριστήσω τον κ. Υπουργό πρώτα πρώτα για την παρουσία του, την ενημέρωση του και για τη δραστηριότητα που έχει επιδείξει, αξιοσημείωτη, να σας πω, κύριε Πρόεδρε, επειδή αναφερόμαστε σε ένα χώρο μεγάλων συμφερόντων, εδώ πράγματι υπάρχουν και κυκλοφορούν πάρα πολύ σημαντικά συμφέροντα και έξω και μέσα στην Ελλάδα.


ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΑΝΙΑΤΗΣ: Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα μου επιτρέψετε, αφού μέσα από την καρδιά μου σας ευχαριστήσω για το εξαιρετικό κλίμα της συζήτησης, να ξεκινήσω τη δευτερολογία μου κάνοντας αναφορά στο Γιώργο Παπανδρέου, στον Αντώνη Σαμαρά, στον Κωνσταντίνο Βρεττό και στον Πάνο Παναγιωτόπουλο.

Θεωρώ χρέος μου και σήμερα μπορώ να το κάνω και θέλω να γραφτεί στα πρακτικά της Επιτροπής μας η τεράστια προσωπική βοήθεια που μου έδωσε ο Γιώργος Παπανδρέου, ως Πρωθυπουργός της χώρας. Σήμερα μπορώ να το πω, γιατί δεν είναι πια Πρωθυπουργός. Θέλω, λοιπόν, να σημειώσω ότι ο νόμος για τη δημιουργία του φορέα υδρογονανθράκων, η πρωτοβουλία για να ξεκινήσουμε τα σεισμικά, η απόφαση της Κυβερνητικής Επιτροπής να προχωρήσουμε στο open door για τις τρεις περιοχές που σας προανέφερα και η ενσωμάτωση των άρθρων, που χαρακτηρίζουν τον αγωγό Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη, ως έργο εθνικής σημασίας, όλα αυτά έγιναν με την προσωπική υποστήριξη του τότε Πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου, παρά το γεγονός και είμαι υποχρεωμένος και αυτό να το σημειώσω ότι τα συγκεκριμένα κείμενα ήταν έτοιμα πολλούς μήνες πριν. Οι συνάδελφοι, που παρακολουθούν τις συνεδριάσεις του Υπουργικού Συμβουλίου, γνωρίζουν ότι, για παράδειγμα, είχαμε παρουσιάσει την πρώτη έκδοση, την πρώτη συζήτηση στο Υπουργικό Συμβούλιο για τον Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη ή τον φορέα υδρογονανθράκων πολλούς μήνες πριν πάρει τελική μορφή.

Άρα, σας ενημερώνω ότι, η προσωπική συμμετοχή, η απευθείας, χωρίς ενδιαμέσους, ανάμεσα σε εμένα τουλάχιστον που τα έζησα και τον Γιώργο Παπανδρέου και η υποστήριξή του στα συγκεκριμένα θέματα ήταν απόλυτη, πλήρης και μας βοήθησε να ξεπεράσουμε πολλά προβλήματα.

Να περάσω τώρα στον Αντώνη Σαμαρά. Αυτό είναι ένα εξαιρετικό δείγμα πολύ καλού, πλέον, πνεύματος συνεργασίας. Ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης έχει ήδη επικοινωνήσει – το γνωρίζει και ο συνάδελφος, κ. Παναγιωτόπουλος – και τις αμέσως επόμενες ημέρες θα υπάρξει ενημέρωση και του Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και θα υπάρξει, επίσης, ενημέρωση για τα ζητήματα αυτά και του σημερινού Πρωθυπουργού της χώρας, κ. Λουκά Παπαδήμου.

Δεύτερον, θα ήθελα να κάνω μια αναφορά στον κ. Κωνσταντίνο Βρεττό, τον Πρόεδρο της Επιτροπής Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων. Ο κ. Βρεττός τρεις φορές, χωρίς να δοθεί καμία δημοσιότητα, με βοήθησε, στήριξε τις πρωτοβουλίες, βοήθησε να ξεπεράσουμε πολλά προβλήματα και όλοι αντιλαμβανόμαστε σε αυτή την Αίθουσα ότι δεν είναι χρήσιμο όλα να βγαίνουν στη δημοσιότητα και θέλω, επίσης, να τον ευχαριστήσω.

Πάνος Παναγιωτόπουλος. Κύριε Παναγιωτόπουλε, κάνατε πολύ σημαντικές παρατηρήσεις, που σχετίζονται με την άσκηση εξωτερικής πολιτικής της χώρας. Εγώ θέλω να σας δηλώσω ότι δεν επιτρέπω στον εαυτό μου να εμπλακεί σε ένα τόσο σπουδαίο ζήτημα, όπως είναι η Α.Ο.Ζ., δεδομένου ότι δεν έχω και θεσμική αρμοδιότητα, η αρμοδιότητα ανήκει στον Υπουργό Εξωτερικών και ασφαλώς στον Πρωθυπουργό της χώρας. Άρα, με πάρα πολύ σεβασμό και πάρα πολύ προσοχή σε αυτά που «νομιμοποιούμαι» θεσμικά να πω, να σας απαντήσω στο ερώτημά σας εάν έχουμε συνεργασία.

 


Θέλω να σας πω, ότι ήμασταν και είμαστε σε πλήρη συντονισμό και συνεννόηση με τα συναρμόδια Υπουργεία Εξωτερικών και Εθνικής Άμυνας. Επίσης, μπορώ να σας πω ότι έχουμε ενώσει τις δυνάμεις όλων των υπηρεσιών του Ελληνικού Δημοσίου και γίνομαι κατανοητός, όλες οι υπηρεσίες του Ελληνικού Δημοσίου έχουν συστρατευθεί σε αυτή την εθνική προσπάθεια.

Κάνατε ένα σχόλιο αναφορικά με το πώς θα παραχωρηθούν τα οικόπεδα, όταν προχωρήσουμε. Εγώ αυτό που μπορώ να πω σήμερα από το βήμα της Επιτροπής μας, είναι ότι θεωρώ πως έχει γίνει απολύτως κατανοητό απ’ όλες τις πτέρυγες της Βουλής ότι η διαδικασία διαπραγμάτευσης στα ζητήματα των υδρογονανθράκων είναι ταυτόχρονα μια σπουδαία οικονομική δράση, είναι, όμως, πιο σπουδαία εθνική δράση. Και μπορώ να πω ότι έχει γίνει, επίσης, κατανοητό και εγώ το έχω προσλάβει και το υιοθετώ και το προωθώ ότι στη πραγματικότητα η συμμετοχή εταιριών μεγάλων κρατών, αναφέρατε, ΗΠΑ, Ρωσία, Ισραήλ, Μ. Βρετανία κ.λπ., στους διαγωνισμούς για υδρογονάνθρακες είναι απολύτως βέβαιο ότι δημιουργεί ένα επιπλέον δίκτυ ασφαλείας για τα εθνικά κυριαρχικά δικαιώματα και αυτό είναι απολύτως κατανοητό  και είναι και στο «τραπέζι». Επαναλαμβάνω, όμως, ότι η συζήτηση πάντα θα έχει την πολύ σοβαρή διάσταση της διαφάνειας και την οικονομικής ωφελιμότητας του Ελληνικού Δημοσίου. 

Για να τελειώσω, την αναφορά μου σε σας, γιατί κάνατε πάλι μια ερώτηση, αν το Ελληνικό Δημόσιο έχει λάβει πρόνοια, προκειμένου να διασφαλιστεί από πιθανότητες κακόβουλου χειρισμού και εκδήλωσης ενδιαφέροντος από διάφορες πλευρές. Έχουμε λάβει πρόνοια, υπάρχει νομοθετημένη δυνατότητα στον αρμόδιο Υπουργό, κάποιες προτάσεις να μην τις κάνει αποδεκτές και δεν τον υποχρεώνει ο νόμος να τεκμηριώνει.

Υπάρχει ένα μεγάλο θέμα που εμάς μας απασχολεί και το ανέφεραν πάρα πολλοί συνάδελφοι. Η νέα μεταλλευτική πολιτική, η νέα εξορυκτική πολιτική, μια νέα πολιτική αξιοποίησης του ορυκτού πλούτου που πρέπει να ακολουθήσει η χώρα. Πρέπει να σας πω, ότι με δική μου απόφαση συγκρότησα πριν από 6 ή 7 μήνες μια Επιτροπή που ακριβώς το βάλατε όλοι, η οποία θα δούλευε ακριβώς αυτό και το δουλεύει. Μου είχαν υποσχεθεί, το χρονοδιάγραμμα που είχα δώσει ήταν τέλος Δεκέμβρη του 2011, δεν τους βλέπω να τελειώνουν, είναι πολύ δύσκολα τα πράγματα. Όταν δοκίμασα να τους πιέσω, να μου δώσουν ό,τι έχουν κάνει, προκειμένου να το βγάλουμε σε διαβούλευση, κύριε Καλαφάτη το ξέρετε και εσείς πολύ καλά αυτό το θέμα, δεν θέλανε να μου το δώσουν, διότι δεν αισθάνονται έτοιμοι. Θέλω να ξέρετε πάντως, ότι θα χρειαστούμε την βοήθεια όλων, όταν θα βγει σε δημόσια διαβούλευση η καινούργια μεταλλευτική πολιτική που έχει ξεκινήσει να δουλεύεται από την προηγούμενη Κυβέρνηση. Έμεινε ημιτελής η προσπάθεια, αλλά είναι ένα καλό βήμα και το υλικό αυτό το έδωσα εγώ στην Επιτροπή. Δεν είναι τόσο εύκολα τα πράγματα, δεν είναι καθόλου εύκολα, θα χρειαστούμε ένα πεδίο πλήρους συνεννόησης των Κομμάτων.

Ο κύριος Βελόπουλος, ρώτησε για τον αγωγό φυσικού αερίου Ισραήλ – Ελλάδος. Απαντώ γενικά, αλλά, απολύτως, κατανοητά τι θέλω να πω, η Ελλάδα φιλοδοξεί να περνούν από το έδαφός της όσο το δυνατόν περισσότεροι αγωγοί φυσικού αερίου. Αυτό αναβαθμίζει την γεωστρατηγική σημασία της Πατρίδος μας. Γνωρίζω πολύ καλά, ότι, όλα τα Κόμματα, στηρίζουν αυτή την εθνική προσπάθεια. Παίρνονται πρωτοβουλίες προς όλες τις κατευθύνσεις. Να θυμίσω εδώ, την διαχρονική υπερκομματική πρωτοβουλία που έχουν αναλάβει οι κυβερνήσεις της Ελλάδας το τελευταίο χρονικό διάστημα, τα τελευταία χρόνια για τον ITGI, South Stream και για το Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη, έχουμε συμφωνήσει όλοι σε αυτό.  Άρα, στην ερώτηση του συναδέλφου απάντησα  για τον αγωγό.

Τέθηκε ένα θέμα όσον αφορά στον ζεόλιθο, και θέλω να είμαι σαφής. Ο ζεόλιθος, είναι μια ιστορία η οποία ταλαιπωρεί τον Έβρο, τα πετρωτά. Δεν θα επιτρέψουμε σε κανέναν να αξιοποιήσει ορυχείο της χώρας, όταν υπάρχει, απόφαση Σταύρου Καλαφάτη, απόφαση Μπουγά, απόφαση Μανιάτη, ομόφωνη γνωμοδότηση νομικού συμβουλίου του κράτους και έγγραφο του Γενικού Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης, που λένε όλοι αυτοί, ότι το συγκεκριμένο πέτρωμα δεν μπορεί να ανατεθεί απευθείας. Να τα ξεχάσουν αυτά. Το λέω δημόσια, μαθαίνω οτιδήποτε γίνεται στον Έβρο. Έχω στείλει, ήδη, 2 επιστολές, δεν θέλω να προχωρήσω στο επόμενο βήμα. Η μοναδική και το λέω από αυτό το βήμα, πιθανότητα να αξιοποιηθεί ο ζεόλιθος της Ελλάδας, είναι να προκηρυχτεί διεθνής πλειοδοτικός διαγωνισμός, και όποιος δώσει τα περισσότερα στο Ελληνικό Δημόσιο, αυτός και θα πάρει το έργο, κανένας άλλος.

ΣΤΑΥΡΟΣ ΚΑΛΑΦΑΤΗΣ: Έτσι, ακριβώς είναι, κύριε Υπουργέ, και χαίρομαι που το λέτε με τόση ευκρίνεια.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΑΝΙΑΤΗΣ : Κύριε Καλαφάτη, είδα και τις δικές σας υπογραφές και συμφωνώ απολύτως και με την δική σας θέση. Να τα ξεχάσουν. Ξέρω ότι και ο κύριος Βελόπουλος το γνωρίζει, τον ενημέρωσα, απλώς η αγωνία όλων μας να γίνει μια επένδυση δεν πρέπει να μας οδηγήσει σε κάποιες άτοπες παρεμβάσεις. Αυτήν τη στιγμή, υπάρχει διαχρονικά η επιλογή των πολιτικών ηγεσιών του Υπουργείου και της ιεραρχίας του Υπουργείου με διαφορετικά πρόσωπα κάθε φορά ότι θα προχωρήσουμε μόνο με διεθνή πλειοδοτικό διαγωνισμό. «Κομμένα τα καλαμπούρια», δεν έχει άλλο, γιατί μαθαίνω ότι μαζεύονται υπογραφές. Ας συγκεντρωθούν υπογραφές από οποιοδήποτε.

Ο συνάδελφος κύριος Βελόπουλος, έκανε, επίσης, μια αναφορά και θέλω να είμαι πάλι προσεκτικός, αλλά θέλω να απαντήσω, στα Διαπόντια νησιά. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, υπάρχει ένα πολύ μεγάλο θέμα, πώς κάθε χώρα βγάζει στον αέρα σε διαγωνισμούς τα κοιτάσματά της. Εγώ αυτό που μπορώ να πω σήμερα, από αυτό το βήμα, είναι ότι στην περιοχή του Ιονίου έχουμε καλές έως πάρα πολύ καλές ενδείξεις. Το ίδιο ισχύει περίπου, σχεδόν, και για νότια Κρήτης. Έχει, όμως, μεγάλη σημασία, πότε και με ποια μορφή θα βγάλεις σε διεθνή διαγωνισμό αυτά τα οικόπεδα. Για μένα προσωπικά, θα ήταν πάρα πολύ ευχάριστο και θα το ήθελα να τα βγάλω τώρα που έχω και την πολιτική ευθύνη. Θεωρώ, όμως, ότι θα είναι εις βάρος της πατρίδος μου να μην περιμένω λίγο και όλα αυτά μαζί, να τα βγάλει η Ελλάδα σε γύρο παραχωρήσεων δέκα, δεκαπέντε, με μια πολύ καλή προετοιμασία και διαφήμιση σε όλο τον κόσμο του διαγωνισμού που θα βγάλουμε, ώστε να έρθουν όσο το δυνατόν μεγαλύτερες εταιρείες. Ανοιχτά της Κέρκυρας, υπάρχουν 2 καλά κοιτάσματα κατά το συντηρητικό σενάριο, για να μην πω ακόμα πιο καλά από καλά. Αυτά τα κοιτάσματα, πρέπει να βγουν όλα μαζί, με τα καλά κοιτάσματα της Κρήτης, του Πατραϊκού κ.λπ.. Δέκα, δεκαπέντε οικόπεδα, και να έρθουν όλα τα μεγαθήρια να ανταγωνισθούν για το καλό της Ελλάδας εδώ, να δώσουν τα περισσότερα. Άρα, ναι, έτσι είναι, ο σχεδιασμός μας είναι να τα βγάλουμε όλα μαζί.

Ο κύριος Καλαφάτης, έκανε μια αναφορά και τον ευχαριστώ. Θα πω τώρα, και εγώ τα δικά μου προβλήματα. Ναι, ο φορέας θα έχει μόνο 1 εκ., ναι, είναι ελαχιστότατα τα χρήματα. Παρακαλώ σήμερα, οι υπηρεσίες του Δημοσίου, να μου δώσουν 30 χιλ. ευρώ για να προχωρήσω στις συνεργασίες. Αυτή είναι η κατάσταση. Νομίζω, θα τα ξεπεράσουμε. Όμως, η κατάσταση είναι δύσκολη, κάνομε προσπάθειες ακόμη και για το προφανές και για το αυτονόητο. Δυστυχώς, δεν ζούμε σε προηγούμενες εποχές που το να αναθέσει το Ελληνικό Δημόσιο, σε άλλο Δημόσιο μια δουλειά 200 χιλ. ευρώ, θα ήταν αυτονόητο και προφανές.


Δεν μπορούμε να το κάνουμε τώρα. Ευχαριστώ για τη βοήθειά σας, όταν τη χρειαστώ θα χρειαστώ τη συνεννόηση όλων των Κομμάτων μερικά πράγματα να τα κάνουμε λίγο πιο γρήγορα για κάποιες αναθέσεις που έχουμε. Ο κύριος Παφίλης έθεσε ένα τεράστιο θέμα. Το ζήτημα του μεταλλευτικού κώδικα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ξέρετε ότι υπάρχει άρθρο στον μεταλλευτικό κώδικα που επιτρέπει στον Υπουργό τον αρμόδιο να αναθέτει απευθείας την εκμετάλλευση μεταλλίων χωρίς κανένα διαγωνισμό; Εγώ δεν το ήξερα. Σαράντα χρόνια δεν το έχουμε αλλάξει και το ανακάλυψα όταν ήρθε στην επιφάνεια το θέμα του διαγωνισμού για το λιγνιτωρυχείο της Βεύης, ένα κοίτασμα λιγνίτη που είναι περίπου ενάμιση δισεκατομμύριο ευρώ και ο μεταλλευτικός κώδικας μου έδινε τη δυνατότητα να πάω απευθείας. Προφανώς τότε να ήταν αποδεκτό, σήμερα είναι απαράδεκτο.

Άρα, θα προχωρήσουμε σε μια διαδικασία ποτέ να μην αξιοποιήσουμε αυτό το άρθρο διεθνών διαγωνισμών ακόμη και αν αυτό δεν προβλέπεται όμως εδώ με αφορμή αυτό τονίζω τη μεγάλη ανάγκη που έχουμε να αλλάξουμε τον μεταλλευτικό κώδικα και επειδή αυτοί οι κώδικες αφορούν σε επενδύσεις που τραβάνε σε βάθος δεκαετιών πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί και με προοπτικές μέλλοντος. Επίσης ο κ. Παφίλης έκανε μια αναφορά αν θα καλυφθούν οι ενεργειακές ανάγκες της χώρας από τους υδρογονάνθρακες. Όχι, η Ελλάδα πληρώνει κάθε χρόνο 12 δισεκατομμύρια ευρώ για εισαγωγικές πετρελαιοειδών. Μακάρι να το φέρει η τύχη να βγάζουμε κάθε χρόνο 12 δισ. από τα πετρέλαια και το φυσικό αέριο.

Η κυρία Διώτη, έκανε μια ενδιαφέρουσα παρατήρηση και θέλω να πω ότι έχει δίκαιο στο εξής. Ποια είναι τα έσοδα του ελληνικού δημοσίου από όλες αυτές τις ιστορίες. Λυπάμαι να σας πω κύριοι συνάδελφοι, εγώ ανακάλυψα με θλίψη μου ότι το ελληνικό δημόσιο εισπράττει ως μισθώματα από όλες αυτές τις δημόσιες εκτάσεις που έχει εκμισθώσει επί δεκαετίες, ξέρετε πόσα χρήματα εισπράττουμε το χρόνο; 7 με 8 εκατ. ευρώ μόνο. Δυστυχώς έτσι ήταν οι νόμοι, έτσι έγιναν οι αναθέσεις πριν πολλές δεκαετίες, είναι ένα ζήτημα πάντως που το εξετάζουμε.

Ο κ. Χαράλαμποπουλος μίλησε για το Νορβηγικό fund. Μακάρι να κάνουμε την επιλογή, εγώ θα μπορούσα να το εισηγηθώ, όσα χρήματα εισπράξουμε από τους υδρογονάνθρακες να μη πάνε πουθενά αλλού παρά μόνο να πάνε στο να φτιάξουμε ένα fund  για την διασφάλιση της βιωσιμότητας του ασφαλιστικού συστήματος της χώρας και είμαι έτοιμος να το στηρίξω και να τεκμηριώσω την αναγκαιότητα του. Ο κ. Αθανάσιος Παπαγεωργίου έκανε μια ενδιαφέρουσα αναφορά, το ψάχνουμε για τα διάφορα μεταλλεία τα εγκαταλελειμμένα, τον χρωμίτη και τα λοιπά. Δεν είμαι έτοιμος να απαντήσω και θέλω να είμαι ειλικρινής μαζί σας, δεν έχουμε περισσότερες δυνάμεις, τους έχω εξαντλήσει τους ανθρώπους, είναι στα όρια τους. Δηλαδή τους έχουμε βάλει να κάνουν μια δουλειά που έπρεπε η Ελλάδα να την κάνει εδώ και σαράντα χρόνια. Είναι σε μια κακή συγκυρία, είναι αποδυναμωμένοι, προσπαθούν να τρέξουν όσο μπορούν πιο γρήγορα. Δεν έχω εικόνα σε όλη την Ελλάδα σήμερα αν με ρωτήσετε τι άλλο μπορούμε να κάνουμε. Είναι μια διαδικασία η οποία μου έχουν δεσμευτεί ότι θα τελειώσει στα μέσα του 2012 αλλά πιθανόν ο κ. Παπαγεωργίου να έχει δίκιο. Δεν μπορώ να απαντήσω.

Ο κ. Νίκος Παναγιωτόπουλος έκανε μια ερώτηση. Θέλω να κάνω μόνο ένα σχόλιο για το ελληνικό μάρμαρο και τις εξαγωγές. Ναι, έχουμε τεράστιο πρόβλημα και εγώ δεν είμαι ευτυχισμένος που η Ελλάδα δεν έχει προωθήσει το ελληνικό μάρμαρο. Επιτρέψτε μου να σας προαναγγείλω ότι πιθανόν σε ένα με ενάμιση μήνα θα δώσουμε στη δημοσιότητα μια λίγο προκλητική πρόταση για την αξιοποίηση του ελληνικού μαρμάρου, που θα είναι μια πρόταση των άκρων ώστε να καταφέρουμε να τη στρογγυλέψουμε εδώ, Αλλά ας πάμε λίγο ακραία στην αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου γιατί θα σας κατατεθεί πρόταση. Για τη σύλληψη του εκπρόσωπου της Καβάλα Oil, το έμαθα χθες, με πληροφόρησε ο ιδιοκτήτης της εταιρίας. Μίλησα με τον κ. Δίωτη τον επικεφαλής του ΣΔΟΕ, τώρα εμένα δεν μου πέφτει λόγος να εμπλακώ στο τι κάνει το ΣΔΟΕ με έναν επιχειρηματία και αντιλαμβάνομαι και του κ. Παπουτσή και του κύριου Παναγιωτόπουλου την παρέμβαση και το ενδιαφέρον, είπα να έρθουν σε επαφή να λυθεί το θέμα.

Η κυρία Νταλάρα έκανα πολύ ενδιαφέρουσες παρατηρήσεις και την ευχαριστώ πολύ, για τα εθνικά συμφέροντα έναντι των ιδιωτών και για τους αγωγούς. Επιφυλάσσομαι να απαντήσω, αν μας δοθεί η δυνατότητα κάποια άλλη στιγμή. Όσον αφορά για τον κ. Βαρβιτσιώτη, δεν έχουμε εγκαταλείψει κ. Βαρβιτσιώτη την εθνική στρατηγική. Εγώ μπορώ να σας πω ότι η πολιτική που παραλάβαμε από την προηγούμενη κυβέρνηση που ήταν η πολιτική της προ προηγούμενης κυβέρνησης είναι διαχρονικά στη δική μου αντίληψη τουλάχιστον η ίδια. Τουλάχιστον σ' αυτό το θέμα των αγωγών, των ενεργειακών και τα λοιπά το Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη ο Ανδρέας Παπανδρέου το υπέγραψε, ο Κώστας Καραμανλής το συνέχισε, ο Γιώργος Παπανδρέου με βοήθησε να το προχωρήσω. Ας βρούμε τα σημεία συνεννόησης μας σε αυτό το θέμα. Εγώ δεν αισθάνομαι ότι υπήρξε αλλαγή στρατηγικής να το χωρίσουμε. Ο κ. Δρίτσας έβαλε επίσης ένα κρίσιμο ερώτημα, γιατί όλα αυτά γίνονται σήμερα και δεν έγιναν πριν δέκα χρόνια, η αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου.

Φοβάμαι ότι πολλές φορές στην ιστορία κύριε συνάδελφε τα πράγματα είναι εξαιρετικά απλά. Δυστυχώς, είχαμε μάθει στα δανεικά. Νομίζω ήταν εύκολο για κάθε Υπουργό αντί να κάνει αυτό που κάνουμε εμείς τώρα, αντί να αρχίσουμε πια, γιατί χρειάζεται προσπάθεια να πας σε μια τοπική κοινωνία και να πεις θα σου ανοίξω ένα ορυχείο εδώ. Θέλει δουλεία, θα προβληματιστούμε, θα υπάρξουν αντιδράσεις, θα υπάρξουν προβληματισμοί. Όλοι είχαμε διαλέξει τον εύκολο δρόμο του να τα αφήσουμε κρυμμένα, τώρα όμως με τη βοήθεια όλων των Κομμάτων νομίζω ότι είμαστε σε έναν άλλο δρόμο.

Ο κ. Δημήτρης Παπουτσής για τη σύλληψη κ.λπ., νομίζω ότι και η γεωθερμία πάει πολύ καλά το είπε και η κ. Νταλάρα. Ο κ. Δαβάκης έκανε πολύ ενδιαφέρουσες παρατηρήσεις. Για την Εγνατία θα το δούμε, το παρακολουθούμε, θέλω όμως να σας πω το εξής. Το είπατε αρκετοί, θα φτιάξουμε ένα φορέα ο οποίος θα διαπραγματεύεται με μέγα θηρία, περιουσία δισεκατομμυρίων.

ΠΑΝΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ: Όσο και να παίρνουν προσέξτε τους να είναι υπό πολιτικό έλεγχο. Διότι αυτή την περίοδο ο πολιτικός κόσμος είναι με την πλάτη στον τοίχο, πρέπει να αποδεικνύουμε ότι δεν είμαστε καθάρματα και απατεώνες και έχουμε καθαγιάζει τους κάθε λογής τεχνοκράτες και καθηγητές των οποίων πρέπει να ψάξουμε το Πόθεν Έσχες κάποια στιγμή.

 

ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΑΝΙΑΤΗΣ: Συμφωνώ απόλυτα και επικροτώ απολύτως, διότι πια εμφανίζεται το πολιτικό σύστημα μονίμως ένοχο και κάποιοι απέξω που έχουν επωφεληθεί κιόλας, εμφανίζονται αθώοι και τιμητές μάλιστα του πολιτικού κόσμου.

Θέλω να σας πω το εξής. Θα χρειαστούμε τη βοήθεια όλων των πτερύγων της Βουλής όταν θα έρθει η ώρα της στελέχωσης του φορέα και της υπουργικής απόφασης που θα ορίσει τις αμοιβές τους, να το συζητήσουμε ώστε να μπορέσουμε πραγματικά να πάρουμε τους καλύτερους. Να σας πω μόνο τούτο. Υπάρχει μια πολύ συγκινητική προσφορά Ελλήνων επιστημόνων που δουλεύουν σε πανεπιστήμια του εξωτερικού και σε ιδιωτικές εταιρείες. Έχουν επικοινωνήσει μαζί μας και διατίθενται ακόμα και αφιλοκερδώς να έρθουν να βοηθήσουν. Όμως, δεν μπορούμε να στηριχθούμε μόνο σ' αυτό. Πρέπει να έχουμε καλοπληρωμένα, αδιάφθορα και πολύ καθαρά στελέχη σε αυτή την κατεύθυνση.

Κρατήστε μόνο στο μυαλό σας ότι οτιδήποτε κάνουμε θα περάσει από τον έλεγχο της Βουλής των Ελλήνων. Αυτό αποτελεί μια διασφάλιση για όλους μας. Για να απαντήσω σε μια ερώτηση ενός συναδέλφου, αλλάζουν οι υπουργοί, αλλάζουν οι κυβερνήσεις, θα υπάρξει συνέχεια; Θεωρώ κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι το ποτάμι πια δεν γυρνάει πίσω. Έχουμε προχωρήσει με σύμφωνη γνώμη, σχεδόν όλων των κομμάτων της Βουλής. Το θέμα πια είναι εθνικό. Ξεπερνά τον κάθε Υπουργό και την κάθε κυβέρνηση και νομίζω ότι είμαστε σε ένα δρόμο που μόνο ωφέλειες μπορούμε να έχουμε, οτιδήποτε και να γίνει στο μέλλον.

Σας ευχαριστώ πολύ.

 

 

| | | | | | |