παρέχεται από
ΕΚΘΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΥΦΙΣΤΑΜΕΝΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ
ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΔΡΑΣΕΙΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ ΚΛΙΜΑΤΙΚΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ
ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗ ΣΤΗΝ ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ
ΣΥΣΤΗΜΑ ΕΜΠΟΡΙΑΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΕΚΠΟΜΠΩΝ
ΕΥΕΛΙΚΤΟΙ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΙ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟΥ ΤΟΥ ΚΙΟΤO
ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ
ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΙΣ
ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΣΤΙΒΑΔΑΣ ΤΟΥ ΟΖΟΝΤΟΣ
ΦΘΟΡΙΟΥΧA ΑΕΡΙA ΤΟΥ ΘΕΡΜΟΚΗΠΙΟΥ
ΜΗΤΡΩΟ ΑΕΡΙΩΝ ΘΕΡΜΟΚΗΠΙΟΥ
ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ » ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΙΣ » ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΔΙΑΣΚΕΨΗΣ COP21 TOY OHE

ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΔΙΑΣΚΕΨΗΣ COP21 ΤΟΥ ΟΗΕ   
 

 Η κρισιμότητα του αποτελέσματος της 21ης Διάσκεψης των Μερών (COP-21) προήρχετο από το γεγονός ότι το Πρωτόκολλο του Κιότο περατώθηκε το 2012, ενώ στη συνέχεια με την διαδικασία της «Τροποποίησης της Ντόχα» (Doha Amendment) επεκτάθηκε μέχρι το 2020, συνεπώς έπρεπε τα Μέρη πλέον να συμφωνήσουν ώστε να υιοθετηθεί μια νέα παγκόσμια συμφωνία για το κλίμα για να τεθεί σε ισχύ μετά το 2020.
Η Ελλάδα μαζί με τις υπόλοιπες χώρες της Ευρωπ. Ένωσης (ΕΕ) είχε θέσει ως όραμά της για τη νέα συμφωνία, τον στόχο να περιοριστεί η αύξηση της παγκόσμιας μέσης θερμοκρασίας της επιφάνειας κάτω από τους 2°C -σε σύγκριση με την προβιομηχανική εποχή- προκειμένου να αποφευχθούν οι πλέον επικίνδυνες επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής.
Επίσης, όσον αφορά τις εθνικές συνεισφορές μειώσεων εκπομπών (INDCs – Intended Nationally Determined Contributions), υπενθυμίζεται ότι τον Οκτώβριο του 2014, οι ηγέτες της ΕΕ συμφώνησαν, μεταξύ άλλων, σε ένα συγκεκριμένο εγχώριο στόχο μείωσης των αερίων του θερμοκηπίου έως το 2030 κατά τουλάχιστον 40% σε σχέση με τις εκπομπές του 1990. Ο στόχος αυτός αποτελεί και τη συμβολή της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε ότι αφορά τις σχετικές εθνικές συνεισφορές δεσμεύσεων μείωσης εκπομπών για τη νέα συμφωνία.
Στο Παρίσι, η Ελλάδα, μαζί με τις υπόλοιπες χώρες της ΕΕ, επεδίωξε μια διαφανή και νομικά δεσμευτική συμφωνία, που να περιλαμβάνει όλα τα συμβαλλόμενα μέρη με βάση τις εξελισσόμενες παγκόσμιες οικονομικές και γεωπολιτικές συνθήκες.
Κατά την 2η εβδομάδα εντατικοποιήθηκαν οι διαπραγματεύσεις με στόχο την επίτευξη μιας συμφωνίας στα επίμαχα θέματα όπως πχ το ζήτημα της κλιματικής χρηματοδότησης, τις διαφοροποιήσεις ευθυνών και υποχρεώσεων, την νομική δεσμευτικότητα του τελικού κειμένου κλπ.

 

Μετά λοιπόν από μια εβδομάδα έντονων διαπραγματεύσεων, που κάλυψε με αποτελεσματικά διπλωματικό τρόπο η έμπειρη Γαλλική  Προεδρία της COP, την τελευταία ημέρα της 21ης Διάσκεψης των Μερών, δηλ. σ τις 12 Δεκεμβρίου 2015,  195 χώρες της Σύμβασης-πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή (UNFCCC) συμφώνησαν σε μια νέα παγκόσμια, νομικά δεσμευτική συμφωνία για το κλίμα στο Παρίσι.

Το κείμενο που συμφωνήθηκε αποτελείται από το εδάφιο της Απόφασης (Decision) της COP21 με 140 παραγράφους και ένα παράρτημα (Annex) που περιέχει την «Συμφωνία των Παρισίων» (Paris Agreement), με 29 άρθρα που θα τεθεί σε ισχύ μετά το 2020. 

Αναλυτικά, η Συμφωνία των Παρισίων περιέχει τα σταθερά και αμετάβλητα στοιχεία των όσων συμφωνήθηκαν. Πολλά από αυτά που περιέχονται είναι νομικά δεσμευτικά (που υποδεικνύεται από τη χρήση της λέξης «shall»).
Τόσο η Απόφαση της COP21 όσο και η Συμφωνία των Παρισίων ευρίσκονται στην ιστοσελίδα της Γραμματείας της UNFCCC.

Η Συμφωνία θα κατατεθεί στα κεντρικά γραφεία του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη και στις 22 Απριλίου του 2016 θα ξεκινήσει μια χρονική περίοδος ενός (1) έτους δηλ. 21-4-2017 για υπογραφή αποδοχής από τις χώρες. 

Επισημαίνεται ότι η Συμφωνία θα τεθεί σε ισχύ μόνο εφόσον, τουλάχιστον 55 χώρες, που θα αντιπροσωπεύουν τουλάχιστον το 55% των παγκόσμιων εκπομπών έχουν καταθέσει στον ΟΗΕ τα έγγραφα επικύρωσης (ratification) της.
 
                                                                                                                             

| | | | | |