en-USel-GR

Περιφερειακές Συνεγασίες

Μεσόγειος

Ένωση για τη Μεσόγειο

Η ιδρυτική Σύνοδος της «Ένωσης για τη Μεσόγειο» (ΕγτΜ) (‘Union for the Mediterranean’) που αποτελεί επίσημα τη μετεξέλιξη της «Ευρω-Μεσογειακής Συνεργασίας» (1995-2008), πραγματοποιήθηκε στις 13-14.7.08, στο Παρίσι, κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Προεδρίας της ΕΕ. Στις 4.11.2008, η Υπουργική Σύνοδος της Μασσαλίας που ακολούθησε την ιδρυτική Σύνοδο έλαβε σημαντικές αποφάσεις για τη θεσμική λειτουργία της «ΕγτΜ» και των προγραμμάτων (projects) της, επί της αρχής ότι η Ευρωπαϊκή Πολιτική Γειτονίας θα συνεχίζει να προωθεί τις διμερείς σχέσεις στην περιοχή ακολουθώντας διαφοροποιημένη προσέγγιση, ενώ η «ΕγτΜ» θα λειτουργεί τεχνοκρατικά και όχι πολιτικο-κεντρικά ενισχύοντας την περιφερειακή συνεργασία. Αναλυτικότερα, στη Μασσαλία:

  • καθορίστηκε η σύνθεση και ο ρόλος της συμπροεδρίας (co-presidency), η οποία θα αποτελείται από έναν συμπρόεδρο από την πλευρά της ΕΕ και έναν συμπρόεδρο από τις μεσογειακές χώρες-εταίρους, με τη Γαλλία και την Αίγυπτο ως πρώτους συμ-προέδρους,
  • προσδιορίστηκε ο ρόλος και το πεδίο αρμοδιοτήτων των ανώτατων αξιωματούχων (Senior Officials), οι οποίοι εξουσιοδοτούνται να ασχοληθούν με όλες τις πλευρές της πρωτοβουλίας και την έγκριση των κριτηρίων αξιολόγησης των διαφόρων προτάσεων για projects,
  • αποφασίστηκε ότι η έδρα της Μεικτής Μόνιμης Επιτροπής (Joint Permanent Committee), η οποία θα προετοιμάζει και θα υποστηρίζει τις συναντήσεις των ανώτατων αξιωματούχων, θα βρίσκεται στις Βρυξέλλες,
  • Αποφασίστηκε η ίδρυση τεχνικής Γραμματείας για την επεξεργασία των projects με έδρα στη Βαρκελώνη. Για τον λόγο αυτό, ο Γενικός Γραμματέας θα προέρχεται πάντα από μια χώρα του Νότου, ενώ θα επικουρείται από 6 αναπληρωτές Γενικούς Γραμματείς, εκ των οποίων ο ένας από την Ελλάδα και οι λοιποί 5 από Ιταλία, Μάλτα, Παλαιστινιακή Αρχή, Ισραήλ και Τουρκία.

Οι εξελίξεις στο πλαίσιο της «ΕγτΜ» ανεστάλησαν πλήρως κατά το α’ εξάμηνο του 2009 με αφορμή την επιθυμία του Αραβικού Συνδέσμου (Arab League) να συμμετέχει ως ισότιμο μέλος στις εργασίες της «ΕγτΜ». Ως εκ τούτου η πλήρης θεσμική ολοκλήρωση (π.χ. υιοθέτηση καταστατικού και σύσταση Γραμματείας) του νέου σχήματος της Ευρω-Μεσογειακής Συνεργασίας εκκρεμεί ακόμα και εκτιμάται ότι θα επιτευχθεί το φθινόπωρο του 2010.

Γενικοί στόχοι – γεωγραφική κάλυψη

Βασικό στόχο της «ΕγτΜ» αποτελεί η υιοθέτηση και υλοποίηση δέσμης συγκεκριμένων πλαισίων στρατηγικών προγραμμάτων (projects) στις χώρες της Μεσογείου, ώστε να αποτελέσει μία «Ένωση Προγραμμάτων» και όχι μία «πολιτική ένωση». Σκοπό των προγραμμάτων αυτών και συνεπώς της συνολικής «ΕγτΜ» θα αποτελέσει η δημιουργία ευκαιριών για τον ιδιωτικό τομέα και τις επιχειρήσεις για την ανάπτυξη ισχυρών διακρατικών συνεργασιών και επενδύσεων, με απώτερο στόχο τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας στις Μεσογειακές χώρες (μη ΚΜ της ΕΕ) και την ως εκ τούτου πολιτική, οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη και σταθεροποίηση των χωρών αυτών, με συνεπακόλουθο τη μείωση του μεταναστευτικού ρεύματος προς τα Μεσογειακά ΚΜ της ΕΕ.

Οι 4 γενικοί πολιτικοί άξονες της «ΕγτΜ» περιλαμβάνουν:

  • την οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη, με έμφαση σε θέματα απασχόλησης,
  • θέματα περιβάλλοντος και βιώσιμης ανάπτυξης, με έμφαση σε θέματα ενέργειας, μεταφορών και υδατικών πόρων,
  • διαπολιτισμικό διάλογο,
  • θέματα ασφάλειας, με έμφαση σε θέματα μετανάστευσης.

Οι συμμετέχουσες χώρες/θεσμοί είναι 43:

  • 27 ΚΜ της ΕΕ,
  • 3 χώρες της ΝΑ Ευρώπης (Κροατία, Μαυροβούνιο, Βοσνία-Ερζεγοβίνη),
  • 12 λοιπές (πέραν των ΚΜ/ΕΕ) χώρες που συμμετέχουν στην Ευρω-Μεσογειακή Συνεργασία (Αλγερία, Αλβανία, Αίγυπτος, Ισραήλ, Ιορδανία, Λίβανος, Μαρόκο, Παλαιστινιακή Αρχή, Συρία, Τυνησία, Τουρκία  και Μαυριτανία) με τη Λιβύη ως παρατηρητή,
  • το Μονακό,
  • η Ευρωπαϊκή Επιτροπή,

Ο Αραβικός Σύνδεσμος συμμετέχει επίσης σε όλα τα επίπεδα των εργασιών της «ΕγτΜ» παρότι επισήμως αποτελεί παρατηρητή.      

Θεματικές προτεραιότητες

Η ιδρυτική Διάσκεψη της «ΕγτΜ» κατέληξε στην υιοθέτηση 6 προγραμμάτων-πλαισίων με χρηματοδότηση κυρίως από το «Ευρωπαϊκό Μέσο Γειτνίασης και Συνεργασίας» (ENPI 2007-2013), την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων και ιδιωτικά κεφάλαια, τα οποία είναι τα εξής:

  • Απορρύπανση Μεσογείου (η θεματική αυτή ενότητα ξεκίνησε ως Πρωτοβουλία της ΕΕ, το 2005,  με στόχο την Απορρύπανση της Μεσογείου έως το 2020, υπό τον τίτλο «Ορίζων 2020»): υπεύθυνη χώρα Γραμματείας -> Παλαιστινιακή Αρχή
  • Θαλάσσιοι και χερσαίοι οδοί: υπεύθυνη χώρα Γραμματείας -> Τουρκία
  • Πολιτική ασφάλεια: υπεύθυνη χώρα Γραμματείας -> Παλαιστινιακή Αρχή 
  • ΑΠΕ-Μεσογειακό Ηλιακό Σχέδιο: υπεύθυνη χώρα Γραμματείας -> Ελλάδα
  • Ίδρυση Ευρω-Μεσογειακού Πανεπιστημίου: υπεύθυνη χώρα Γραμματείας -> Ισραήλ
  • Μεσογειακή Πρωτοβουλία Επιχειρηματικής Ανάπτυξης: υπεύθυνη χώρα Γραμματείας -> Ιταλία

Τα ανωτέρω προγράμματα-πλαίσια μπορούν να περιλάβουν για την υλοποίησή τους αριθμό projects, τα οποία θα πρέπει να συμφωνούνται με ομοφωνία από τους εταίρους και να κατατίθενται σύμφωνα με την αρχή της μεταβλητής γεωμετρίας (υλοποίηση από τρία ή περισσότερα κράτη χωρίς την ανάγκη για επιπλέον πολιτική έγκριση). Εντούτοις, έως σήμερα, δεν έχουν καθοριστεί αναλυτικά κριτήρια επιλογής projects. 

Η Ελλάδα έχει υποβάλει ήδη τρεις προτάσεις projects:

  • Πρόταση του Υπουργείου Εξωτερικών, σε συνεργασία με το Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας, για τους Θαλάσσιους Διαδρόμους στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο, η οποία περιλαμβάνει την Διασύνδεση Λιμένων των χωρών της Μεσογείου.
  • Πρόταση του Υπουργείου Ανάπτυξης για την Αξιοποίηση της Ηλιακής Ενέργειας, προς αντιμετώπιση των αυξανόμενων αναγκών κλιματισμού κτιρίων στις χώρες της Μεσογείου και
  • Πρόταση του Υπουργείου Περιβάλλοντος για τη Διαχείριση των Υδάτων στην Μεσόγειο, η οποία αποσκοπεί στην δημιουργία ενός δικτύου συνεργασίας, συντονισμού και διαλόγου μεταξύ των χωρών με στόχο την αειφόρο ανάπτυξη της Μεσογείου, μέσω σύνδεσης με το Μεσογειακό Σκέλος της Ευρωπαϊκής Πρωτοβουλίας για το Νερό (MED EUWI) και με έμφαση σε θέματα προσαρμογής (adaptation) στις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής.
  • Επίσης η Ελλάδα αποδίδει ιδιαίτερη σημασία στον τομέα της εκπαίδευσης και του πολιτισμού, στο πλαίσιο του οποίου συστάθηκε, στη Ρόδο (Πανεπιστήμιο του Αιγαίου), ο ανατολικός πόλος του Ευρωμεσογειακού Πανεπιστημίου, ενώ παράλληλα προωθείται η πρόταση του Τμήματος Ναυτιλιακών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Πειραιά για την δημιουργία Παρατηρητηρίου για τις Μεταφορές στην Ανατολική Μεσόγειο.

Μεσογειακή Στρατηγική Υδάτων

Κατά την 1η Ευρω-Μεσογειακή Υπουργική Υδάτων της Ιορδανίας (Δεκ. 2008), οι Υπουργοί Υδάτων όλων των χωρών της «ΕγτΜ» εξέφρασαν έντονα την ανάγκη ύπαρξης μίας «Μεσογειακής Στρατηγικής Υδάτων» (ΜΣΥ), η οποία θα λειτουργήσει ως πλατφόρμα για τον καλύτερο συντονισμό όλων των θεματικών πολιτικών, προγραμμάτων και πρωτοβουλιών που σχετίζονται με θέματα διαχείρισης υδατικών πόρων στη Μεσόγειο.

Με στόχο την εκπόνηση του κειμένου της ΜΣΥ, συγκροτήθηκε μία μικρή «Τεχνική Ομάδα Συγγραφής» (Technical Drafting Group-ΤDG), η οποία εποπτεύεται από την Ομάδα Εμπειρογνωμόνων Νερού (Water Expert Group-WEG). Η Ομάδα WEG αντικατέστησε την προϋπάρχουσα Ομάδα των «Διευθυντών Νερού της Ευρω-Μεσογειακής Συνεργασίας», η οποία έως το 2008 αποτελούσε το πολιτικό όργανο επεξεργασίας των προτεραιοτήτων της πολιτικής ύδατος, σε Μεσογειακό επίπεδο, με δυνατότητα εισήγησης προς τους Υπουργούς Υδάτων. 

Η 2η Ευρω-Μεσογειακή Σύνοδος Υπουργών Υδάτων στο πλαίσιο της «ΕγτΜ», πραγματοποιήθηκε στη Βαρκελώνη, στις 12-13 Απριλίου 2010, με βασικό σκοπό την υιοθέτηση της Μεσογειακής Στρατηγικής Υδάτων.

Η Ελλάδα μέσω του ΥΠΕΚΑ, συνέβαλε ενεργά και ουσιαστικά στην όλη προσπάθεια προετοιμασίας, διαμόρφωσης και σύνταξης του κειμένου της Στρατηγικής. Στο πλαίσιο αυτό, διοργάνωσε την 1η Συνάντηση του WEG (Αθήνα, Σεπ. 09), όπου αποφασίστηκε επίσημα ότι τεχνική και διοικητική υποστήριξη στη διαδικασία εκπόνησης και συγγραφής της Στρατηγικής θα παρέχει ο μηχανισμός του «Μεσογειακού Σκέλους της Ευρωπαϊκής Πρωτοβουλίας για το Νερό» (ΜED EUWI), του οποίου η χώρα μας είναι ηγέτιδα από την έναρξή του το 2003. Η Ελλάδα συμμετείχε επίσης ενεργά στις εργασίες της ΤDG, στο πλαίσιο της οποίας ανέλαβε την ευθύνη της σύνταξης 2 εκ των συνολικά 4 θεματικών Κεφαλαίων της Στρατηγικής που αφορούν στην «Διακυβέρνηση Ύδατος» και στην «Αντιμετώπιση των επιπτώσεων της Κλιματικής Αλλαγής». Επίσης, στήριξε την Συμπροεδρία της ΕγτΜ (Γαλλία και Αίγυπτο) και την Ισπανική Προεδρία της ΕΕ, στην διοργάνωση της 2ης και 3ης Συνάντησης του WEG (Κάιρο, Νοέμβριος 2009 και Μαδρίτη, Φεβρουάριος 2010). Τέλος, σε συνεργασία με την Ισπανική Προεδρία (α’ εξάμηνο 2010) εκπόνησε το σχέδιο της Υπουργικής Διακήρυξης της Βαρκελώνης με Παράρτημά της τη Στρατηγική, όπου περιλαμβάνεται ο μελλοντικός σχεδιασμός και η οργάνωση του Σχεδίου Δράσης, το οποίο θα πρέπει να ολοκληρωθεί έως το 2012, για την υλοποίηση της Στρατηγικής.   

Η υιοθέτηση των δύο κειμένων δεν επετεύχθη τελικά στη Βαρκελώνη, για πολιτικούς λόγους (διάσταση απόψεων μεταξύ Ομάδας Αραβικών χωρών και Ισραήλ σχετικά με την εφαρμογή της ΜΣΥ σε κατεχόμενα εδάφη). 

Η ΜΣΥ αναμένεται, πλέον, να υιοθετηθεί από τους Πρωθυπουργούς των χωρών της «ΕγτΜ», κατά την επικείμενη Σύνοδό τους, το Νοέμβριο του 2010.

Το Μεσογειακό Σκέλος Ευρωπαϊκής Πρωτοβουλίας για το Νερό (MED EUWI)

Η Ευρωπαϊκή Πρωτοβουλία για το Νερό (EU Water for Life Initiative - EUWI) ξεκίνησε το 2002, κατά την Παγκόσμια Διάσκεψη για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη του Γιοχάνεσμπουργκ (WSSD), με στόχο να συμβάλλει στην επίτευξη των δεσμεύσεων που ελήφθησαν για τους υδατικούς πόρους, τόσο στο πλαίσιο των Αναπτυξιακών Στόχων της Χιλιετίας (Millennium Development Goals-MDGs, 2000) όσο και του WSSD.

Η συνολική EUWI αναπτύσσεται σε 4 Γεωγραφικά και 4 Οριζόντια Σκέλη (Components). Τα Γεωγραφικά Σκέλη αφορούν στην Αφρική, στις Χώρες Ανατολικής Ευρώπης-Καύκασου-Κεντρικής Ασίας, στη Μεσόγειο, και στις χώρες της Λατινικής Αμερικής, ενώ τα Οριζόντια Σκέλη αφορούν στα θέματα Οικονομικών-Χρηματοδοτήσεων, Έρευνας, Παρακολούθησης και Επικοινωνίας-Πληροφόρησης.

Από το 2003 έως σήμερα, η χώρα μας (ΥΠΕΚΑ σε συνεργασία με ΥΠΕΞ), εποπτεύει και συντονίζει το Ευρωπαϊκής Πρωτοβουλίας για το Νερό (MED EUWI), στηρίζοντας πολιτικά και οικονομικά την υλοποίηση του. Το MED EUWI αποτελεί μία πολυεταιρική πλατφόρμα συνεργασίας, με στόχο τη στήριξη των εθνικών προσπαθειών των αποδεκτριών χωρών της Μεσογείου για επίτευξη των MDGs και των στόχων του WSSD για την «ύδρευση και υγιεινή» (water supply and sanitation-WSS) και την «ολοκληρωμένη διαχείριση των υδατικών πόρων» (integrated water resources management-IWRM), με χρονικό ορίζοντα το 2015. O χώρος της Μεσογείου παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον λόγω της μεγάλης του ευαισθησίας τόσο από πολιτικής όσο και από οικολογικής-περιβαλλοντικής απόψεως. Οι χώρες της Μεσογείου μοιράζονται επίσης πολλά διασυνοριακά ύδατα γεγονός που καθιστά τη συνεργασία μεταξύ τους ακόμη πιο σημαντική και επιβεβλημένη ενώ βρίσκονται σε άμεση γειτνίαση με τη διευρυμένη ΕΕ. Για τους λόγους αυτούς, η συνεργασία μεταξύ των χωρών αυτών και των λοιπών κοινωνικών εταίρων της Μεσογείου, στο πλαίσιο του MED EUWI, μπορεί να συνεισφέρει ουσιαστικά στην μείωση της φτώχειας, στην ευημερία και στην βιώσιμη οικονομική ανάπτυξη, λειτουργώντας ως καταλύτης για την εξασφάλιση της ειρήνης και σταθερότητας στην περιοχή.

Θεματικά Πεδία

Ο βασικότερος στόχος του MED EUWI, στην πράξη, είναι ο σχεδιασμός βελτιωμένων και στοχευμένων έργων και παρεμβάσεων, τα οποία θα καλύπτουν πραγματικές ανάγκες προτεραιότητας στις αποδέκτριες χώρες, στους τομείς της ύδρευσης, αποχέτευσης και της ολοκληρωμένης διαχείρισης των υδατικών πόρων, κατόπιν από αιτήματα των ίδιων των χωρών.

Λαμβάνοντας υπόψη τους γενικούς στόχους της EUWI καθώς επίσης το ότι η εν λόγω προσπάθεια εντάσσεται κυρίως σε ένα πλαίσιο αναπτυξιακής συνεργασίας και βοήθειας προς τις χώρες-εταίρους (αποδέκτριες χώρες) της Μεσογείου, το MED EUWI διαρθρώνεται βάσει των ακόλουθων θεματικών προτεραιοτήτων:

  • Παροχή πόσιμου νερού και συστημάτων υγιεινής, με έμφαση στο φτωχότερο μέρος του πληθυσμού,
  • Ολοκληρωμένη διαχείριση των υδάτινων πόρων, με έμφαση στη διαχείριση των εθνικών καθώς και διασυνοριακών νερών,
  • Αλληλεπίδραση ύδατος, τροφίμων και περιβάλλοντος, με έμφαση στα ευαίσθητα οικοσυστήματα,
  • Μη συμβατικοί υδάτινοι πόροι (π.χ. αφαλάτωση, ανακύκλωση υδάτων κλπ),
  • ενώ ως Οριζόντια Θέματα προσδιορίζονται:
  • Μεταφορά τεχνολογίας και τεχνογνωσίας, η ανάπτυξη δεξιοτήτων και η επιμόρφωση,
  • Εκπαίδευση

Oι κύριοι τομείς στους οποίους το MED EUWI επιδιώκει να συνεισφέρει ουσιαστικά είναι, μεταξύ άλλων:

  • Η προώθηση του νερού ως θεμελιώδους πυλώνα για την αειφόρο ανάπτυξη, παγκοσμίως και ειδικότερα στη Μεσόγειο.
  • Η ανάδειξη της σημασίας του νερού, ως οριζοντίου-διατομεακού θέματος, στο πλαίσιο των Εθνικών Στρατηγικών για τη Μείωση της Φτώχειας (Poverty Reduction Strategy Papers- PRSPs) όσο και των Εθνικών Στρατηγικών για την Αειφόρο Ανάπτυξη (National Strategies for Sustainable Development- NSSDs) των χωρών-εταίρων.
  • Η βελτίωση του συντονισμού των δωρητών καθώς επίσης των παράλληλων προγραμμάτων και χρηματοδοτικών πλαισίων ώστε να αποφεύγονται οι επικαλύψεις και να υπάρχει αποτελεσματικότερη χρήση των διατιθέμενων πόρων από διάφορες πηγές, σε επίπεδο χώρας.
  • Η στήριξη δράσεων ανάπτυξης και αξιοποίησης μοντέλων για την θεσμική και διοικητική αναδιάρθρωση του τομέα διαχείρισης των υδατικών πόρων, με την παράλληλη εμπλοκή του ιδιωτικού τομέα.
  • Η ανάπτυξη Εθνικών Στρατηγικών Βιώσιμης Χρηματοδότησης του τομέα (τόσο του σκέλους της ύδρευσης και υγιεινής που αφορά κυρίως την κατασκευή, λειτουργία και επέκταση υποδομών, όσο και του σκέλους ολοκληρωμένης διαχείρισης των υδατικών πόρων που συνδέεται με θεματικούς τομείς όπως προστασία περιβάλλοντος, γεωργία, προσαρμογή στις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής κλπ), μέσω «Πολυεταιρικών Εθνικών Διαλόγων για το Νερό».
  • Η αποτελεσματική συνεισφορά στην διασύνδεση δράσεων για την προσαρμογή στις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής (adaptation) με την ολοκληρωμένη διαχείριση υδατικών πόρων ως βασικό τομέα επανασχεδιασμού και παρεμβάσεων.

Χώρες Εταίροι

Οι αποδέκτριες χώρες-εταίροι του MED EUWI είναι, αναλυτικότερα, οι κάτωθι:

  • Στην Νότια και Ανατολική Μεσόγειο: Αλγερία, Αίγυπτος, Ιορδανία, Ισραήλ, Λίβανος, Λιβύη, Μαρόκο, Παλαιστινιακή Αρχή, Συρία, Τουρκία και Τυνησία ενώ συνεργασίες αναπτύσσονται και με την Μαυριτανία.
  • Στην Νοτιοανατολική Ευρώπη και Βαλκάνια: Αλβανία, Βοσνία-Ερζεγοβίνη, Κροατία, ΠΓΔΜ, Σερβία και Μαυροβούνιο.

Μηχανισμοί Εφαρμογής

Το MED EUWI είναι ανοιχτό σε όλους τους Μεσογειακούς εταίρους. Η Πρωτοβουλία προβλέπει τη συνεργασία μεταξύ της ΕΕ (δηλ. Ευρωπαϊκή Επιτροπή, χώρες ΕΕ, χρηματοδοτικοί μηχανισμοί ΕΕ όπως Ευρωπαϊκό Μέσο Γειτνίασης και Συνεργασίας/ENPI 2007-2013, MEDA-Water, DCI κλπ) και των χωρών-εταίρων της Μεσογείου όπως και τη συνεργασία μεταξύ των Κυβερνήσεων, της Κοινωνίας των Πολιτών και του ιδιωτικού τομέα. Επιπλέον, δωρήτριες χώρες, Διεθνείς Οργανισμοί (π.χ. ΟΟΣΑ/Διεύθυνση Περιβάλλοντος/Οριζόντιο Πρόγραμμα για το Νερό), Οργανισμοί και Υπηρεσίες του ΟΗΕ (π.χ. UNECE, UNESCWA, UNEP/MAP, UNDP, UNESCO κλπ), Διεθνείς Τράπεζες (π.χ. Παγκόσμια Τράπεζα, Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων κλπ), Χρηματοδοτικοί Μηχανισμοί (π.χ. GEF) συμμετέχουν και στηρίζουν οικονομικά και πολιτικά την Πρωτοβουλία.

Από χρηματοδοτικής πλευράς, το ΥΠΕΚΑ στηρίζει και χρηματοδοτεί από εθνικούς πόρους την υλοποίηση του MED EUWI, μέσω του τακτικού προϋπολογισμού του, με το ποσό των περίπου 100.000 € ετησίως, για την κάλυψη διοικητικών-οριζόντιων δράσεων. Το 2006, ενεργοποιήθηκε επίσης η συγχρηματοδότηση του MED EUWI από την Ε.Επιτροπή (DG AidCo), για τη τριετία 2006-2008, με το ποσό των 1,070 εκ. €. Συμπληρωματικοί πόροι για την υλοποίηση συγκεκριμένων δράσεων προέρχονται επίσης από το GEF (GEF Strategic Partnership for the Mediterranean 2007-2012), Αναπτυξιακές Τράπεζες (π.χ. Παγκόσμια Τράπεζα, Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων) και την Επίσημη Αναπτυξιακή Βοήθεια ΚΜ της ΕΕ (π.χ. Ελλάδα/ΥΠΕΞ/ΥΔΑΣ, Γερμανία, Ολλανδία, Ιταλία κλπ). Για την τριετία 2010-2012 οι εξασφαλισμένες συγχρηματοδοτήσεις από matching funds για την προώθηση των δράσεων του MED EUWI ανέρχονται περίπου στο ποσό του 1 εκ. €.

Ενδεικτικές Δράσεις

Σε Εθνικό επίπεδο

Η βασικότερη δράση σε εθνικό επίπεδο αφορά στην εκπόνηση σειράς «Εθνικών Διαλόγων για το Νερό». Ήδη εκπονούνται Εθνικοί Διάλογοι σε Αίγυπτο, Λίβανο, Συρία, και Κατεχόμενα Παλαιστινιακά Εδάφη ενώ προωθείται η έναρξη Διαλόγων σε άλλες 2 χώρες της περιοχής, κατά την περίοδο 2010-2012. Η εκπόνηση των Εθνικών Διαλόγων οδηγεί στην καταγραφή και προτεραιοποίηση των αναγκαίων παρεμβάσεων που θα πρέπει να υλοποιηθούν στις αποδέκτριες χώρες καθώς επίσης στον καθορισμό κοινά συμφωνημένου Χρονοδιαγράμματος, μεταξύ όλων εθνικών κοινωνικών εταίρων (Υπουργεία, ακαδημαϊκή κοινότητα, ΜΚΟ, ιδιωτικός τομέας, χρήστες κλπ), για την επίτευξη των στόχων της διεθνούς κοινότητας για το νερό. Σημειώνεται ότι η εκπόνηση των Εθνικών Διαλόγων είναι άμεσης προτεραιότητας και για την Ε.Επιτροπή, λόγω του ότι μέσω της διαδικασίας αυτής αναμένεται να αναδειχθούν τα κρίσιμα θεματικά πεδία για τον προσανατολισμό των χρηματοδοτήσεών της προς τις χώρες της Μεσογείου, για την περίοδο 2007-2013, μέσω του ENPI. Η εκπόνηση των Εθνικών Διαλόγων αποτελεί επίσης απ’ ευθείας συνεισφορά στην υλοποίηση των συστάσεων της Επιτροπής Αναπτυξιακής Συνεργασίας του ΟΟΣΑ (DAC). Σημειώνεται ότι ο Εθνικός Διάλογος της Αιγύπτου στοχεύει στην εκπόνηση μίας μακροπρόθεσμης Βιώσιμης Χρηματοδοτικής Στρατηγικής για τον τομέα ύδρευσης-υγιεινής και εκπονείται σε συνεργασίας με τον ΟΟΣΑ/Διεύθυνση Περιβάλλοντος/Οριζόντιο Πρόγραμμα για το Νερό, ενώ ο Διάλογος του Λιβάνου εστιάζει στην αναθεώρηση του Εθνικού Σχεδίου Ολοκληρωμένης Διαχείρισης Υδατικών Πόρων, κυρίως μετά τις συρράξεις του 2006-2007.

Σε Περιφερειακό επίπεδο

  • Συνεισφορά στην διοργάνωση της Ευρω-Μεσογειακής Υπουργικής Νερών, Ιορδανία, Δεκέμβριος 2008, μέσω διοργάνωσης των προπαρασκευαστικών της Συναντήσεων σε επίπεδο Ομάδας Διευθυντών Νερού χωρών Ευρω-Μεσογειακής, σύνταξη 2 εκ των 4 κειμένων βάσης για «Νερό και Διακυβέρνηση» και «Νερό και Κλιματική Αλλαγή», σύνταξη των Εθνικών Profiles (WSS και IWRM) για τις 12 συμμετέχουσες MEDA χώρες, διοργάνωση του Συνεδρίου της Κοινωνίας των Πολιτών πριν την Υπουργική κλπ.
  • Εκπόνηση μίας «Μακροπρόθεσμης Μεσογειακής Στρατηγικής για τους Υδατικούς Πόρους» στο πλαίσιο της «ΕγτΜ».
  • Ανάπτυξη μεθοδολογιών σχετικά με την προσαρμογή (adaptation) στις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στη Μεσόγειο, με έμφαση στο διατομεακό θέμα της διαχείρισης των υδατικών πόρων. Προετοιμασία μεγάλου αριθμού Concept Papers για το θέμα, διοργάνωση side events παράλληλα με συνεδριάσεις της Επιτροπής Βιώσιμης Ανάπτυξης του ΟΗΕ (UNCSD), παρουσίαση σχετικών προτάσεων στο πλαίσιο του 5ου Παγκόσμιου Forum Υδάτων της Κωνσταντινούπολης (Μάρτιος 2009), διοργάνωση Διεθνούς Συνεδρίου με την Ολλανδία (Κάιρο, 2-3.11.09) για την προετοιμασία της Μεσογειακής συνεισφοράς στην επικείμενη Διάσκεψη της Κοπεγχάγης (Δεκ. 09).
  • Προώθηση δράσεων εκπαίδευσης και ανάπτυξης ικανοτήτων εκπροσώπων εθνικών φορέων χωρών Ν.Α. Ευρώπης αρμοδίων για την διαχείριση των υδάτων σχετικά με την διακρατική θεσμική συνεργασία για τη διαχείριση διασυνοριακών υδατικών πόρων.
  • Προώθηση δράσεων εκπαίδευσης και ευαισθητοποίησης εκπαιδευτικών για θέματα βιώσιμης διαχείρισης υδάτων στη Μεσόγειο, μέσω της Πρωτοβουλίας (Type II Initiative) ΜΕdIES που ξεκίνησε το 2002 στο Γιοχάνεσμπουργκ.
  • Ανάπτυξη συνεργιών με Οδηγία Πλαίσιο για τα Νερά 2000/60 καθώς επίσης Πρωτοβουλία Horizon 2020 (‘Ορίζων 2020’), UNEP/MAP και GEF Strategic Partnership.

Σύμβαση της Βαρκελώνης & Μεσογειακό Σχέδιο Δράσης του Προγράμματος Περιβάλλοντος των Ηνωμένων Εθνών (UNEP / MAP)

Η Σύμβαση της Βαρκελώνης υιοθετήθηκε από τις χώρες της Μεσογείου και την τότε ΕΟΚ το 1976 με σκοπό το συντονισμό των δράσεών τους και τη λήψη όλων των κατάλληλων μέτρων για την πρόληψη, καταπολέμηση και εξάλειψη της ρύπανσης της Μεσογείου Θάλασσας και την βελτίωση του θαλασσίου και παρακτίου περιβάλλοντος ώστε να συνεισφέρουν στη βιώσιμη ανάπτυξη. Το 1995, τα Κράτη-Μέλη υιοθέτησαν την τροποποιημένη Σύμβαση, με τίτλο «Σύμβαση για την Προστασία του Θαλασσίου Περιβάλλοντος και της Παράκτιας Περιοχής της Μεσογείου». Η Ελλάδα έχει εκλεγεί ως Αντιπρόεδρος του Εκτελεστικού Γραφείου (Bureau) των Συμβαλλομένων Μερών της Σύμβασης της Βαρκελώνης για την διετία 2009-2011.

Στα πλαίσια της Σύμβασης λειτουργεί και το Πρόγραμμα MEDPOL για την εκτίμηση και τον έλεγχο της θαλάσσιας ρύπανσης στην περιοχή της Μεσογείου (το οποίο επίσης φιλοξενείται στην Αθήνα) ενώ έχει καταρτιστεί μια σειρά από Πρωτόκολλα που επιχειρούν να αντιμετωπίσουν επιμέρους θεματικά αντικείμενα, σημαντικά για το περιβάλλον της Μεσογείου:

i. Dumping Protocol: Πρωτόκολλο για την πρόληψη και την εξάλειψη της ρύπανσης της Μεσογείου από Απορρίψεις πλοίων και αεροσκαφών και από την καύση στη θάλασσα.
ii. Prevention and Emergency Protocol: Πρωτόκολλο για τη συνεργασία για την Πρόληψη της ρύπανσης από πλοία και, σε περιπτώσεις Έκτακτης Ανάγκης, την καταπολέμηση της ρύπανσης στη Μεσόγειο Θάλασσα.
iii. LBS Protocol: Πρωτόκολλο για την προστασία της Μεσογείου από τη ρύπανση που προέρχεται από Χερσαίες Πηγές και δραστηριότητες.
iv. SPA & Biodiversity Protocol: Πρωτόκολλο για τις Ειδικά Προστατευόμενες Περιοχές και τη Βιοποικιλότητα στη Μεσόγειο.
v. Offshore Protocol: Πρωτόκολλο για την προστασία της Μεσογείου από ρύπανση που προέρχεται από την εξερεύνηση και εκμετάλλευση της υφαλοκρηπίδας και του βυθού και του υπεδάφους του.
vi. Hazardous Wastes Protocol: Πρωτόκολλο για την πρόληψη της ρύπανσης της Μεσογείου από διασυνοριακές μεταφορές επικινδύνων αποβλήτων και την απόρριψή τους.
vii. ICZM Protocol: Πρωτόκολλο για την Ολοκληρωμένη Διαχείριση των Παράκτιων Ζωνών της Μεσογείου.

Επιπλέον, η Σύμβαση της Βαρκελώνης, που θεσπίστηκε παράλληλα με το Μεσογειακό Σχέδιο Δράσης του Προγράμματος Περιβάλλοντος των Ηνωμένων Εθνών (UNEP-MAP), λειτουργεί ως το θεσμικό πλαίσιο που διέπει τη λειτουργία του UNEP-MAP. Η Συντονιστική Μονάδα του UNEP-MAP φιλοξενείται στην Αθήνα από το 1981 και είναι ο μοναδικός διεθνής οργανισμός του συστήματος των Ηνωμένων Εθνών με έδρα την Ελλάδα.

Η Ελληνική Κυβέρνηση σύμφωνα με τη σχετική σύμβαση φιλοξενούσας χώρας συμβάλλει οικονομικά στην κάλυψη των λειτουργικών αναγκών της Συντονιστικής Μονάδας.

Παράλληλα με τη συντονιστική μονάδα λειτουργούν και τα «περιφερειακά κέντρα», σε διάφορες χώρες της Μεσογείου, με επιμέρους θεματικά αντικείμενα τα οποία σε γενικές γραμμές αντιστοιχούν με αυτά των πρωτοκόλλων της Σύμβασης.

Τέλος, στα πλαίσια του συστήματος του UNEP/MAP λειτουργεί και η Μεσογειακή Επιτροπή Βιώσιμης Ανάπτυξης (MCSD) η οποία επέβλεψε την εκπόνηση της Μεσογειακής Στρατηγικής για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη (MSSD) που υιοθετήθηκε από τα συμβαλλόμενα μέρη το 2005. Η Ελλάδα είναι μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής (Steering Committee) της MCSD για τη διετία 2009-2011.

Η Συντονιστική Μονάδα του Μεσογειακού Σχεδίου Δράσης του Προγράμματος Περιβάλλοντος των Ηνωμένων Εθνών (UNEP/MAP) ενημερώνει για την προσχώρηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο "Πρωτόκολλο για την Προστασία της Μεσογείου από Ρύπανση που προέρχεται από την εξερεύνηση και εκμετάλλευση της υφαλοκρηπίδας και του βυθού και του υπεδάφους του" (Offshore Protocol) της Σύμβασης της Βαρκελώνης.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση προσχώρησε στο Πρωτόκολλο Offshore με απόφαση του Συμβουλίου της 17ης Δεκεμβρίου 2012 (Απ. 2013/5/ΕΕ, Επίσημη Εφημερίδα της Ε.Ε., L 4/13, 9.1.2013). Η σχετική απόφαση βρίσκεται στο σύνδεσμο:

http://eur-ex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=OJ:L:2013:004:0013:0014:EL:PDF

Ακολουθεί το αντίστοιχο Δελτίο Τύπου στην Αγγλική και τη Γαλλική Γλώσσα

Άλλα θέματα Μεσογειακής Συνεργασίας

Εκπαίδευση για την βιώσιμη ανάπτυξη

Τα θέματα εκπαίδευσης για την βιώσιμη ανάπτυξη («education for sustainable development») αποτελούν άλλη μία ελληνική προτεραιότητα στο πλαίσιο της ΕΜΣ. Επισημαίνεται ότι σε επίπεδο ΟΗΕ, η δεκαετία 2005-2015 έχει ονομαστεί δεκαετία για την εκπαίδευση για την βιώσιμη ανάπτυξη. Στο πλαίσιο αυτό, υιοθετήθηκε και σχετική Στρατηγική για την Εκπαίδευση για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη στην γεωγραφική περιοχή της Οικονομικής Επιτροπής του ΟΗΕ για την Ευρώπη (ΟΕΕ-ΟΗΕ, που περιλαμβάνει όλες τις χώρες της Ευρώπης και της Βόρειας Αμερικής) (Βίλνιους Λιθουανίας, 15-18.3.2005).

Η Ελλάδα, η οποία συμμετείχε ενεργά στην σύνταξη του κειμένου της Στρατηγικής για την Εκπαίδευση για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη, προωθεί και στηρίζει τα θέματα αυτά, ενώ χρηματοδοτεί, μεταξύ άλλων, σχετικές πρωτοβουλίες/προγράμματα για τον χώρο της Μεσογείου (π.χ. Πρόγραμμα MEdIES «Mediterranean Education Initiative for Environment and Sustainability»). Επίσης με επισπεύδοντα φορέα το ΥΠΕΠΘ έχει συσταθεί Εθνική Επιτροπή, στην οποία συμμετέχει το ΥΠΕΚΑ, και η οποία συντονίζει την υλοποίηση της Στρατηγικής σε Εθνικό επίπεδο. Επίσης, η Ελλάδα (ΥΠΕΠΘ) προεδρεύει στη Διοικητική Ομάδα (Steering Group) που έχει συσταθεί από την ΟΕΕ-ΟΗΕ για να παρακολουθεί και να συντονίζει την υλοποίηση της εν λόγω Στρατηγικής στο σύνολο της Περιφέρειάς της.

Πρωτοβουλία Μεσογειακών Υγροτόπων

H Πρωτοβουλία Μεσογειακών Υγροτόπων (Med Wet Ιnitiative) ιδρύθηκε στο πλαίσιο της Διεθνούς Συμφωνίας περί προστασίας των διεθνούς ενδιαφέροντος υγροτόπων και υδροβιοτόπων, η οποία υπογράφηκε στο Ραμσάιρ του Ιράν στις 2 Φεβρουαρίου 1971 και κυρώθηκε από τη χώρα μας με το Ν. 191/1974 (ΦΕΚ 350 Α’), αποκαλούμενη εν συντομία «Συνθήκη Ραμσάρ».

Η Πρωτοβουλία Med Wet αποτελεί Περιφερειακή Πρωτοβουλία με στόχο την υλοποίηση των αποφάσεων που λαμβάνονται από τα όργανα της «Συνθήκης Ραμσάρ» και αφορούν στην περιοχή της Μεσογείου και ειδικότερα στα Κράτη που αποτελούν τα μέλη της Πρωτοβουλίας. Έχει εγκαθιδρυθεί για να υποστηρίζει τη διατήρηση και την βιώσιμη χρήση των υγροτόπων στην Περιοχή της Μεσογείου. Στην Πρωτοβουλία μετέχουν Κυβερνήσεις Κρατών, κέντρα υγροτόπων, διακυβερνητικοί και άλλοι οργανισμοί καθώς και μη κυβερνητικές οργανώσεις ή ενώσεις μη κυβερνητικών οργανισμών με δραστηριότητες στη διατήρηση και ορθή χρήση των υγροτόπων.

Η Γραμματεία Μεσογειακών Υγροτόπων (Μed Wet Secretariat )εδρεύει στην Ελλάδα και φιλοξενείται στην Βίλα Καζούλη, από το Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής αλλαγής το οποίο έχει αναλάβει τα λειτουργικά έξοδα και την παροχή χώρου φιλοξενίας στην Μed Wet Secretariat, από το 2001, μέχρι σήμερα.

Εύξεινος Πόντος

Ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας Ευξείνου Πόντου (ΟΣΕΠ), μετατράπηκε από περιφερειακό Forum σε Περιφερειακό Διεθνή Οργανισμό τον Μάιο του 1999. Η έδρα της Μόνιμης Γραμματείας του Οργανισμού βρίσκεται στην Κωνσταντινούπολη. Στον ΟΣΕΠ, εκτός της Ελλάδος, μετέχουν ακόμα οι χώρες: Αλβανία, Αρμενία, Αζερμπαϊτζάν, Βουλγαρία, Γεωργία, Μολδαβία, Ρουμανία, Σερβία, Ρωσία, Τουρκία και Ουκρανία. Πέραν αυτών, καθεστώς Παρατηρητή έχουν οι χώρες: Αυστρία, Αίγυπτος, Γαλλία, Γερμανία, ΗΠΑ, Ισραήλ, Ιταλία, Κροατία, Λευκορωσία, Πολωνία, Σλοβακία, Τσεχία και Τυνησία, καθώς και η Ε. Επιτροπή και ορισμένοι Οργανισμοί. Τα τακτικά μέλη του ΟΣΕΠ εναλλάσσονται στην Προεδρία αυτού, ανά εξάμηνο. Η Ελλάδα έχει την Προεδρία του Οργανισμού την περίοδο Ιουνίου-Δεκεμβρίου 2010. Το κεντρικό θέμα της Ελληνικής Προεδρίας είναι «Η Μαύρη Θάλασσα γίνεται Πράσινη», ενώ το κύριο θέμα της Συνόδου του Συμβουλίου Υπουργών Εξωτερικών στο τέλος της Ελληνικής Προεδρίας θα είναι «πράσινη ανάπτυξη και επιχειρηματικότητα». To YΠΕΚΑ προεδρεύει της Ομάδας Εργασίας για την «περιβαλλοντική προστασία», η Συνάντηση της οποίας πρόκειται να διεξαχθεί στις 22 και 23 Νοεμβρίου 2010, με στόχο την ανάδειξη των συγκριτικών πλεονεκτημάτων της περιοχής και την ενδυνάμωση της περιφερειακής συνεργασίας σε θέματα περιβάλλοντος.

Ο ΟΣΕΠ αποσκοπεί στη συνεργασία σε θέματα οικονομικά, εμπορίου, ενέργειας, μεταφορών, τηλεπικοινωνιών, προστασίας περιβάλλοντος, επιστήμης και τεχνολογίας, εκπαίδευσης, γεωργίας, τουρισμού, μικρο-μεσαίων επιχειρήσεων κ.α., για τα οποία υπάρχουν οι αντίστοιχες Ομάδες Εργασίας. Στη θεματολογία της Ομάδας Εργασίας για την Περιβαλλοντική Προστασία περιλαμβάνονται η προστασία των οικοσυστημάτων, ο έλεγχος της ρύπανσης των υδάτων, η ολοκληρωμένη διαχείριση της παράκτιας ζώνης, η περιβαλλοντική διαχείριση των τουριστικών περιοχών, κτλ. Η Ομάδα Εργασίας συνεδριάζει περί τις δύο φορές ετησίως. Από τον Νοέμβριο 2007 τον ρόλο του συντονιστή της Ομάδας Εργασίας για την Περιβαλλοντική Προστασία έχει η Ρουμανία.

Η εκάστοτε Προεδρία του Οργανισμού, αποφασίζει τη διοργάνωση Συνάντησης των Υπουργών Περιβάλλοντος των Κρατών Μελών του ΟΣΕΠ, όποτε αυτό κριθεί σκόπιμο. Η πρώτη Σύνοδος των Υπουργών Περιβάλλοντος των Κρατών Μελών του Οργανισμού διοργανώθηκε επί Ελληνικής Προεδρίας, στη Θεσσαλονίκη (23-24 Σεπτεμβρίου 1999). To ΥΠΕΚΑ παρακολουθεί τα θέματα του ΟΣΕΠ στον τομέα του περιβάλλοντος και συμμετέχει στην Ομάδα Εργασίας για την «περιβαλλοντική προστασία». Η πιο πρόσφατη, δεύτερη, Συνάντηση των Υπουργών Περιβάλλοντος των Κρατών Μελών του ΟΣΕΠ διοργανώθηκε στο Βουκουρέστι στις 3 Μαρτίου 2006. Στη συνάντηση αυτή υιοθετήθηκε το Σχέδιο Δράσης (Action Plan) του ΟΣΕΠ για την Συνεργασία στον τομέα της Περιβαλλοντικής Προστασίας, το οποίο διαμορφώθηκε στο πλαίσιο της Ομάδας Εργασίας για την Περιβαλλοντική Προστασία, με ενεργή συμμετοχή της ελληνικής πλευράς.

Αδριατική – Ιόνιο

Πρόκειται για περιφερειακή, διακρατική συνεργασία άτυπης μορφής που αγγίζει διάφορους τομείς, μεταξύ των οποίων και το περιβάλλον. Η Πρωτοβουλία εγκαινιάσθηκε το Μάρτιο του 2000 με τη Διακήρυξη της Ανκόνα αλλά μόλις πρόσφατα συστάθηκε η Γραμματεία της, με έδρα επίσης την Ανκόνα. Λειτουργεί κυρίως μέσω θεματικών συναντήσεων στρογγυλής τραπέζης στις οποίες αναλύονται τα κοινά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι χώρες – μέλη της και οι δυνατότητες κοινής δράσης για την αντιμετώπισή τους. Στην Π.Α.Ι., πέραν της Ελλάδας συμμετέχουν οι: Αλβανία, Βοσνία-Ερζεγοβίνη, Ιταλία, Κροατία, Μαυροβούνιο, Σερβία και Σλοβενία. Η Ελλάδα άσκησε την Προεδρία της Π.Α.Ι. κατά το διάστημα 1/6/2008 ως 31/5/2009. Κατά το διάστημα αυτό διοργανώθηκε από το Υπουργείο και πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα συνάντηση της «υπο-τράπεζας περιβάλλοντος» με θέματα α) τις «Περιφερειακές Προκλήσεις από την Κλιματική Αλλαγή» και β) την «Προστασία και Βιωσιμότητα του Θαλασσίου Περιβάλλοντος» σε συσχέτιση και με τον τουρισμό.

Ορισμένα επίσημα κείμενα που αφορούν την Π.Α.Ι. μπορεί να αναζητήσει κανείς στην ειδική σελίδα του Πανεπιστημίου UniAdrion.

Νοτιοανατολική Ευρώπη

Η προώθηση της περιφερειακής συνεργασίας είναι βασική προτεραιότητα της Ελλάδος στην περιοχή της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, με στόχο την επίτευξη σταθερότητας και ευημερίας στην περιοχή και την προσέγγιση των ευρωπαϊκών θεσμών και προτύπων.

Συνεργασία στο πλαίσιο του Διασυνοριακού Πάρκου Πρεσπών

Η ίδρυση του Διασυνοριακού Πάρκου Πρεσπών, στις 2.2.2000, αποτελεί μία από τις σημαντικότερες πολιτικές πρωτοβουλίες της χώρας μας στην περιοχή, σε διακρατικό επίπεδο. Στο πλαίσιο αυτό, το Νοέμβριο του 2009, οι πρωθυπουργοί των 3 όμορων χωρών συναντήθηκαν στις Πρέσπες και δεσμεύτηκαν για την υπογραφή μιας διακρατικής συμφωνίας, δέσμευση η οποία υλοποιήθηκε στις 2.2.2010 με την υπογραφή της «Συμφωνίας για την Προστασία και Βιώσιμη Ανάπτυξη του Πάρκου των Πρεσπών» από τους Υπουργούς Περιβάλλοντος Ελλάδας, Αλβανίας και πΓΔΜ. Παράλληλα, οι 3 Υπουργοί συνυπέγραψαν κοινή δήλωση με τον Επίτροπο Περιβάλλοντος της ΕΕ. Η κύρωση της Συμφωνίας από τα Συμβαλλόμενα Μέρη και εν συνεχεία η θέση της σε ισχύ αναμένεται να ολοκληρωθεί το τέλος του 2010. Στο πλαίσιο αυτό, ήδη έχει συσταθεί η Διακρατική Επιτροπή Διαχείρισης του Πάρκου ενώ μελετάται από την Ελλάδα/ΥΠΕΚΑ, που έχει αναλάβει την φιλοξενία της Γραμματεία της Διαχειριστικής Επιτροπής για τα πρώτα 4 έτη, ο τρόπος υλοποίησης της δέσμευσης για εκπόνηση ολοκληρωμένου διαχειριστικού σχεδίου των υδατικών πόρων της λεκάνης απορροής των Πρεσπών.

Διαδικασία Συνεργασίας Χωρών της ΝΑ Ευρώπης

Μία από τις κυριότερες πρωτοβουλίες περιφερειακής συνεργασίας που αφορούν στη βιώσιμη ανάπτυξη των χωρών της Νοτιοανατολικής Ευρώπης και στην προστασία του περιβάλλοντος είναι η Διαδικασία Συνεργασίας Χωρών της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, στην οποία συμμετέχουν οι χώρες της Νοτιοανατολικής Ευρώπης που έχουν υπογράψει τον «Χάρτη Καλής Γειτονίας» (Αλβανία, Βουλγαρία, Βοσνία-Ερζεγοβίνη, Ελλάδα, Κροατία, Σερβία και Μαυροβούνιο, πΓΔΜ, Ρουμανία και Τουρκία). Στόχος της Διαδικασίας αυτής είναι η ανάπτυξη μηχανισμών πολιτικής συνεργασίας και ασφάλειας στους τομείς της οικονομίας, περιβάλλοντος, δικαιοσύνης και καταπολέμησης παράνομων δραστηριοτήτων στον ανθρωπιστικό τομέα, στη δικαιοσύνη, κλπ. Για την επίτευξη των στόχων αυτών υιοθετήθηκε το 2001 Σχέδιο Δράσης για την Περιφερειακή Οικονομική Συνεργασία (Action Plan for Regional Economic Cooperation). Το Σχέδιο Δράσης αναφέρεται στην ανάγκη ανάπτυξης του εμπορίου, προώθησης ξένων άμεσων επενδύσεων και βελτίωσης των υποδομών (μεταφορών, τηλεπικοινωνιών, ενέργειας), καταπολέμησης του οργανωμένου εγκλήματος και της διαφθοράς, στην προστασία του περιβάλλοντος, στη διασυνοριακή συνεργασία, κλπ.

Συνεργασία στην περιοχή των Δυτικών Βαλκανίων

Στην περιοχή των Δυτικών Βαλκανίων, η οποία αποτελεί νευραλγική υπο-περιφέρεια λόγω των πολιτικών πρωτοβουλιών που αναλαμβάνει η Ελλάδα για την υποστήριξη της ενταξιακής προοπτικής των χωρών της περιοχής στην ΕΕ, υλοποιείται πληθώρα δράσεων στο πλαίσιο της «Κοινής Διαδικασίας Petersberg και Διακήρυξης των Αθηνών για τη διαχείριση των Διασυνοριακών Υδάτων της Νοτιοανατολικής Ευρώπης», την οποία η Ελλάδα (ΥΠΕΞ και ΥΠΕΚΑ) υποστηρίζει ήδη από το 2003, σε συνεργασία με το Γερμανικό Υπουργείο Περιβάλλοντος και την Παγκόσμια Τράπεζα, και με την συμμετοχή φορέων των Ηνωμένων Εθνών. Το τεχνικό και διαχειριστικό συντονισμό των δράσεων για την Διαδικασία έχει η Global Water Partnership Mediterranean (GWP-Med), η οποία αποτελεί επίσης την Γραμματεία του «Μεσογειακού Σκέλους της Ευρωπαϊκής Πρωτοβουλίας για το Νερό» (MED EUWΙ), του οποίου ηγείται η Ελλάδα από το 2003.

Οι δράσεις επικεντρώνονται στους διασυνοριακούς υδατικούς πόρους (ποτάμια, λίμνες, υπόγεια νερά) νοτίως του Δούναβη και αφορούν στις Αλβανία, Βοσνία-Ερζεγοβίνη, Βουλγαρία, Ελλάδα, Κροατία, Κόσσοβο, Μαυροβούνιο, πΓΔΜ, Σερβία και Σλοβενία. Στις υλοποιούμενες δράσεις ιδιαίτερη έμφαση έχει δοθεί στις διασυνοριακές λίμνες Αχρίδα, Πρέσπα και Σκόδρα, στους ποταμούς Δρίνο, Μπούνα, Νέστο και Σάβα, καθώς επίσης στο υπόγειο καρστικό σύστημα των Διναριδών.

Ειδικότερα, ο Διάλογος για τον ποταμό Δρίνο, αποτελεί μία από τις βασικότερες δράσεις της «Κοινής Διαδικασίας Petersberg και Διακήρυξης των Αθηνών για τη διαχείριση των Διασυνοριακών Υδάτων της Νοτιοανατολικής Ευρώπης», η οποία στοχεύει στην ανάπτυξη ενός «κοινού οράματος» για τη βιώσιμη διαχείριση της ευρύτερης περιοχής της διασυνοριακής λεκάνης απορροής του ποταμού Δρίνου και στην εξεύρεση τρόπων ενίσχυσης της διασυνοριακής συνεργασίας. Στο Διάλογο συμμετέχει ενεργά το ΥΠΕΚΑ, παράλληλα με όλους τους εμπλεκόμενους κοινωνικούς εταίρους από τις χώρες της λεκάνης απορροής του ποταμού, μεταφέροντας την εμπειρία του από αντίστοιχες διαδικασία στις περιοχές τις Β. Αφρικής και Μ. Ανατολής.

Ενημερωτικό έντυπο

«Κοινή Διαδικασία Petersberg και Διακήρυξης των Αθηνών για τη διαχείριση των Διασυνοριακών Υδάτων της Νοτιοανατολικής Ευρώπης»
 

Σύνδεση

Διαχείριση Διασυνοριακών Υδάτων στη Νοτιοανατολική Ευρώπη

bostanci escort
Swiss Replica watches
bedava bonus veren siteler
olgun porno
bonusdolu.com
antalya escort
xxx fox vidos old woman fuck hard
bodrum escort
escort ankara
porno